در دراز مدت براى انسان مشكل و طاقت فرساست. همسر چنين فردى هر اندازه كه صبور و خويشتندار باشد، پس از گذشت مدت زمانى، كاسه صبرش لبريز شده، به مقابله با او خواهد پرداخت.
در نتيجه، بر اثر غلبه روحيه بدگمانى، همواره به خاطر مسائل جزئى و غير قابل اعتنا، درگيريهاى مستمر خانوادگى ايجاد مى‌شود، صلح و آرامش از اين خانه رخت برمى‌بندد و دوستى و محبت زن و شوهر، به جدايى روحى از يكديگر تبديل‌خواهدشد.
حضرت على عليه السلام فرمود:
«مَنْ غَلَبَ عَلَيْهِ سُوءُ الظَّنِّ لَمْ يَتْرُكْ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ خَليلٍ صُلْحاً» «١» بدگمانى بر هر كس چيره شود، بين او و هيچ دوستى صلح و آرامش باقى نخواهد گذاشت.
٣- بد زبانى‌ سوّمين عاملى كه سلامت و سعادت خانواده را تهديد مى‌كند و موجب بروز نگرانيها و اختلافات ميان زن و شوهر مى‌گردد، بدزبانى است.
«زبان» كه وسيله تكلّم و تفهيم خواسته‌هاى درونى است، اگر به صورت صحيح به كار گرفته نشود و بيماريهاى ناشى از آن معالجه نگردد، آثار منفى و زيانبارى به همراه خواهد داشت. بدين جهت، روايات فراوانى درباره پرهيز از آزادى بى حد و حصر زبان و تأكيد بر محافظت آن وارد شده است.
شخصى حضور پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله شرفياب شد و تقاضاى پند و اندرز كرد. آن حضرت فرمود:
«احْفَظْ لِسانَكَ» زبانت را حفظ كن.
سپس در برابر تقاضاى مكرّر او تا سه مرتبه اين جمله را تكرار كرده، فرمود: