اعضا نسبت به يكديگر تبديل خواهد كرد.
مرد يا زنى كه از خوى گذشت، بهره‌اى ندارد و با وقوع كوچكترين خطا و لغزشى از طرف همسر، درصدد انتقام و مجازات او برمى‌آيد، خوشبختى خود را تباه كرده، سراسر زندگى‌اش را تيره و تار مى‌كند. امير مؤمنان عليه السلام فرمود:
«قِلَّةُ الْعَفْوِ اقْبَحُ الْعُيُوبِ وَالتَّسَرُّعُ الَى الْإِنْتِقامِ اعْظَمُ الذُّنُوبِ» «١» كم گذشت بودن، زشت‌ترين عيب و شتاب در انتقام، بزرگترين گناه است.
بى‌نصيب بودن از روحيه گذشت، موجب تسريع در انتقام- كه از بزرگترين آفات زندگى خانوادگى است- مى‌شود. همسرانى كه از لغزش ديگران گذشت نكرده، از عيوب آنان چشم‌پوشى نمى‌كنند، در زمره بدترين مردم محسوب مى‌شوند؛ چرا كه صفا و صميميت كانون گرم خانواده را فداى اين صفت ناپسند خويش مى‌كنند. حضرت على عليه السلام فرمود:
«شَرُّ النَّاسِ مَنْ لا يَعْفُو عَنِ الزَّلَّةِ وَ لا يَسْتُرُ الْعَوْرَةَ» «٢» بدترين مردم كسى است كه از لغزش ديگران گذشت نمى‌كند و عيوب آنان را نمى‌پوشاند.
پذيرفتن عذر و عفو كسى كه پوزش خواسته است بقدرى اهميّت دارد كه امير مؤمنان عليه السلام درباره آن فرمود:
«اقْبَلِ الْعُذْرَ وَ انْ كانَ كِذْباً» «٣» عذر را بپذير گرچه دروغ بوده باشد.
آثار عفو و گذشت‌ گذشت و بخشش در بيشتر امور، بويژه در مسائل مربوط به خانه و خانواده، داراى‌