«... وَ رَهْبانِيَّةً ابْتَدَعُوها ما كَتَبْناها عَلَيْهِمْ» «١» رهبانيّتى را كه ابداع كرده بودند، ما بر آنان مقرّر نداشته بوديم.
پيامبر گرامى صلى الله عليه و آله با جمله معروف «لا رَهْبانِيَّةَ فِى الْاسْلامِ، تَزَوَّجُوا» «٢» امت اسلامى را متوجّه تأمين هدف والاى انسانى در سايه ازدواج و تشكيل كانون گرم خانواده كرده و «عثمان بن مظعون» را كه شبها به عبادت مى‌پرداخت و روزها را با روزه به پايان مى‌رساند و زن و فرزند را ترك كرده بود، بشدّت نكوهش نمود. «٣» ناگفته نماند كه ارضاى غريزه جنسى به تنهايى هدف ازدواج نيست، چون اگر هدف نهايى ازدواج، رسيدن به اميال جنسى باشد، بعد از دستيابى به آن، كانون زناشويى از هم گسسته، به جدايى و طلاق منجر خواهد شد. در اسلام، طلاق به خاطر نتايج تلخ و ناگوارى همچون سست شدن بنيان اخلاقى جامعه و متلاشى شدن محيط مناسب پرورش فرزندان، در زمره منفورترين حلالها نزد خدا شمرده شده است. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود:
«ما احَلَّ اللَّهُ شَيْئاً ابْغَضُ الَيْهِ مِنَ الطَّلاقِ» «٤» خداوند هيچ چيزى را حلال نكرد كه به اندازه طلاق مورد غضب او باشد.
آرامش روانى‌ آفرينش انسان بگونه‌اى است كه براى رسيدن به آرامش روحى، نياز به ازدواج و تشكيل خانواده دارد. زندگى زناشويى به علت ايجاد محبّت، تفاهم و همدردى، بسيارى از نيازهاى روحى انسان را تأمين مى‌كند. انسان در سايه تأمين اين نيازها كه نيازهاى اصلى اوست، به آرامش روحى مى‌رسد.
قرآن كريم تصريح مى‌كند كه يكى از ثمرات ازدواج و اهداف بلند آن، تسكين خاطر و