اخلاق خانواده(ج2) - رضانزاد و فاخری - الصفحة ١٣٩
احساس بدبينى هرگاه در محيط خانواده و يا اجتماع، پدر و مادر و مربّيان تربيتى و افراد جامعه، نسبت به كودكان تبعيض روا دارند و در محبت و نوازش، و يا ارائه خدمات و ... عدالت را مراعات نكنند، تخم بدبينى در دل كودك كاشته مىشود و با احساس محروميت از امكانات و مزاياى مربوط به خود، به پدر و مادر و ديگر سرپرستان امور بدگمان شده، سر از نافرمانى و طغيان درمىآورد و براى جبران كمبودهاى ناشى از بىعدالتى، سراغ پناهگاه ديگرى مىگردد، گر چه نامطمئن باشد.
احساس حقارت و فرومايگى هر گاه كودك در زندگى روزمرّه، با بىعدالتى مواجه شود، خود را نسبت به ديگران حقير و پستتر مىبيند؛ اگر اين احساس فرومايگى در او عميق و ريشهدار گردد، آرامش روحى خويش را از دست مىدهد و با افسردگى و چهرهاى آزرده در اجتماع ظاهر مىشود.
حسادت وقتى كودك مشاهده كند كه در مقايسه با ساير كودكان و يا نسبت به برادر و خواهرش، به او توجّهى نمىشود، و همانند ديگران از مهر و محبّت برخوردار نيست، زمينه پيدايش حسادت در او فراهم مىشود.
انتقام بىعدالتى ميان فرزندان، مايه احساس محروميت از عشق و علاقه مىشود و موجبات كينه، خشم و عصيان آنان را پديد مىآورد و بتدريج كينهتوز و انتقامجو خواهند شد. از اين رو، گفتهاند: بسيارى از جرمها و بزهكاريها، ناشى از بىعدالتى پدر و مادر در دوران كودكى است و چه بسيارند جنايتكارانى كه توجيه جنايت آنان جز عقدهسازيهاى ناشى از تبعيض نيست. «١»