انسانهاى بى‌غيرت در پى آلودگى جنسى و خيانت به ناموس ديگران هستند و عفت عمومى را جريحه‌دار مى‌كنند، ولى غيرتمندان نه خود را به هوسرانيهاى زودگذر سرگرم مى‌كنند، نه زمينه فساد را براى ديگران آماده مى‌كنند و نه نسبت به بى‌عفتى خانواده‌هايشان بى‌اعتنا هستند.
در زندگى خانوادگى، زن و مرد وظيفه دارند كه با ديگر مردان و زنان نامحرم، رابطه برقرار نسازند و از چشم‌چرانى، هوسرانى و پيروى از خواهشهاى نفسانى خوددارى كنند و با داشتن غيرت، خود را به صفات زيباى اخلاقى بيارايند. حضرت امير عليه السلام فرمود:
«ما زَنى‌ غَيُورٌ قَطُّ» «١» غيرتمند، هرگز زنا نمى‌كند.
در نظام خانواده، شوهر غيرتمند بايد علاوه بر حفظ خود، همسرش را نيز از انجام كارهايى كه موجب لكّه‌دار شدن عفت خانواده مى‌گردد، باز دارد و گفتگوها، حجاب و پوشش، رفت و آمد، معاشرت و مهمانيها را كنترل كند تا با مراقبت صحيح- نه افراطى- از خطرات احتمالى جلوگيرى شود.
ب- تأمين نيازهاى جنسى:
بدون شك كسى كه در محيط خانواده، نيازهاى غريزى خود را از طريق صحيح و مشروع تأمين كند، براحتى مى‌تواند در محيط بيرون و در برخورد با زمينه‌هاى فساد جنسى، خويشتن را كنترل كرده، پاسدار عفت فردى و عمومى گردد و در رفع مشكلات اخلاقى جامعه سهيم باشد.
گر چه تأمين نيازهاى جنسى از وظايف مشترك زن و مرد در زندگى زناشويى است، ولى اين وظيفه بيشتر بر دوش زن قرار دارد، زيرا مرد به علّت حضور بيشتر در جامعه و تهاجمى بودن غريزه‌اش در معرض خطر بيشترى قرار دارد و اگر از طرف همسرش بدرستى ارضا نشود، خطر انحراف و آلودگى، او را تهديد مى‌كند. بدين جهت، امام صادق عليه السلام يكى از وظايف زن را چنين بيان مى‌كند: