ملكه عفت كه بر اثر انجام دستورات دينى و بندگى خدا حاصل مى‌شود، از برترين عبادتها به شمار مى‌آيد. امام صادق عليه السلام فرمود:
«افْضَلُ الْعِبادَةِ الْعَفافُ» «١» برترين عبادت، عفت (و پاكدامنى) است.
عفاف، جهادى پيگير با نفس امّاره است و انسان را در رديف مجاهدان شهيد و فرشتگان الهى قرار مى‌دهد. حضرت على عليه السلام فرمود:
«مَا الُمجاهِدُ الشَّهيدُ فى‌ سَبيلِ اللَّهِ بِاعْظَمَ اجْراً مِمَّنْ قَدَرَ فَعَفَّ، لَكادَ الْعَفيفُ انْ يَكُونَ مَلَكاً مِنَ الْمَلائِكَةِ» «٢» پاداش مجاهد شهيد در راه خدا، از كسى كه قدرت بر فساد دارد، امّا عفّت مى‌ورزد، بيشتر نيست. نزديك است كه انسان عفيف، فرشته‌اى از فرشتگان باشد.
عوامل حفظ عفت‌ دستيابى به ملكه عفت، با شناخت و به كارگيرى و تقويت عواملى است كه در ايجاد، رشد و شكوفايى آن نقش اساسى دارد. برخى از اين عوامل عبارت است از:
الف- غيرت:
صفت پسنديده غيرت، عاملى است كه انسان را از ارتكاب فساد و تباهى حفظ كرده، موجب پاكى او مى‌گردد. اين امر نشانگر رابطه مستقيم صفت غيرت و مردانگى با پاكدامنى انسان است؛ از اين رو، هر كس به قدر بهره‌مندى از مردانگى، از پاكدامنى نيز برخوردار خواهد بود. امير مؤمنان عليه السلام فرمود:
«قَدْرُ الرَّجُلِ عَلى‌ قَدْرِ هِمَّتِهِ ... وَ عِفَّتُهُ عَلى‌ قَدْرِ غَيْرَتِهِ» «٣» ارزش مرد به اندازه همت او ... و عفتش به اندازه غيرت اوست.