اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٦٠ - ب - پيامدهاى اجتماعى

٨- پريشانى: همان حضرت:

«اسْوَءُ النَّاسِ عَيْشاً الْحَسُودُ»[١]

زندگى حسود از همه مردم بدتر است.

٩- رد شدن اعمال: مرحوم مجلسى روايت كرده:

«در آسمان پنجم فرشته‌اى است كه چون خورشيد مى‌درخشد، وقتى عمل بنده‌اى به او مى‌رسد، گويد: بايست. من فرشته حسد هستم وعمل صاحب حسد را به رويش مى‌كوبم»[٢]

١٠- مضاعف شدن گناهان: اميرمؤمنان صلوات الله عليه:

«الْحَسُودُ كَثيرُ الْحَسَراتِ، مُتَضاعَفُ السَّيِّئاتِ»[٣]

اندوه و حسرت حسود فراوان و گناهانش مضاعف است.

به مفاسد و پيامدهاى فردى حسد به همين اندازه بسنده مى‌كنيم و به برخى از مفاسد اجتماعى آن مى‌پردازيم:

ب- پيامدهاى اجتماعى:

حسادت نسبت به ديگران، سبب بروز ناهنجاريهاى اجتماعى نيز مى‌شود از جمله:

١- بروز فساد: حسد بسان آتشى فراگير، افكار و كردار حسود را شعله ور مى‌سازد و آنها را به تباهى مى‌كشاند و در اثر آن به غيبت، سخن چينى، فحش، بهتان، بدگمانى و ...

دچار مى‌شود.

به تعبيرامير مؤمنان على عليه‌السلام:

«اذا مَطَرَ التَّحاسُدُ، نَبَتَ التَّفاسُدُ»[٤]

[١] - شرح غررالحكم، ج ٢، ص ٣٨٥

[٢] - بحارالانوار، ج ٧٣، ص ٢٦٢

[٣] - شرح غررالحكم، آمدى، ج ١،، ص ٣٩٢

[٤] - شرح غررالحكم، آمدى، ج ٣، ص ١٧٣