اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٩٧ - الف و ب - خيانت به خدا و پيامبر
اميرمؤمنان على عليهالسلام فرمود:
«اسْتِعْمالُ الْامانَةِ يُزيدُ فِى الرِّزْقِ»[١]
به كارگيرى امانت، روزى را زياد مىكند.
خيانت در امانت
در اسلام به همان اندازه كه امانتدارى، شريف وارجمند است، خيانت درامانت، نكوهيده و زشت است و در رديف گناهان كبيره جا گرفته است.[٢]
پيامبر اكرم (ص) فرموده است:
«لَيْسَ مِنَّا مَنْ خانَ مُسْلِماً فى اهْلِهِ وَمالِهِ»[٣]
آنكه به ناموس و مال مسلمانى خيانت كند، از ما نيست.
اميرمؤمنان على عليهالسلام فرمود:
«شَرُّ النَّاسِ مَنْ لا يَعْتَقِدُ الْامانَةَ وَلا يَجْتَنِبُ الْخِيانَةَ»[٤]
بدترين مردم كسى است كه به امانت معتقد نباشد واز خيانت پرهيز نكند.
اقسام خيانت
اينك زشتى و حرمت خيانت بيان شد، به اقسام آن اشاره مىكنيم:
الف و ب- خيانت به خدا و پيامبر:
قرآن مجيد مىفرمايد:
[١] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ١٧٢
[٢] - وسايل الشيعه، ج ١١، ص ٢٦١
[٣] - بحارالانوار، ج ٧٥، ص ١٧٢
[٤] - شرر غررالحكم، آمدى، ج ٤، ص ١٧٥