اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ١١٥ - درس چهل و هشتم صله رحم

درس چهل و هشتم: صله رحم‌

از جمله فضائلى كه مؤمن بايد به آن آراسته باشد، تحكيم پيوند خويشاوندى، رسيدگى به بستگان و به تعبير ديگر «صله رحم» است.

مراد از رحم، نزديكان، بستگان، اقوام و خويشاوندان انسان است، گرچه پيوند خويشاوندى به چند واسطه باشد. چنانكه نقل شده پيامبراكرم (ص) فرمود:

«در شب معراج، كسى را ديدم كه از يكى از بستگانش به خداوند شكايت مى‌كند. از او پرسيدم: با چند پدر (واسطه) باهم فاصله داريد؟ گفت: در چهل پشت به هم ارتباط پيدا مى‌كنيم.»[١]

صله رحم، كنايه از نيكى كردن به خويشان نسبى و سببى، عطوفت و مهربانى و رعايت احوال آنهاست.[٢] هركارى كه در عرف معناى پيوند را برساند، «صله» است، هر چند درامر كوچكى مانندابتدا به سلام يا نيكوجواب دادن آن باشد. قطع رحم نيز يعنى‌

[١] - خصال، شيخ صدوق، ج ٢، ص ٣١٨، اسلاميه

[٢] - نهايه، ابن اثير، ج ٥، ص ١٩١