اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٢٣ - ٤ - همسايه

١- دانشمندان:

حضرت على عليه السلام فرمود:

«لا تَحْقِرَنَّ عَبْداً اتاهُ اللَّهُ عِلْماً فَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يُحَقِّرْهُ حينَ اتاهُ»[١]

مبادا بنده‌اى را كه خدا به او علمى داده، تحقير كنى، به درستى كه خداوند با دادن علم به او، او را تحقير نكرده است.

٢- پيران:

امام صادق عليه السلام فرمود:

«لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُوَقِّ كَبيرَنا وَ يَرْحَمْ صَغيرَنا»[٢]

كسى كه پيران ما را احترام نكند و بچّه‌هاى ما را مورد لطف قرار ندهد از ما نيست.

٣- همسر:

پيامبر اكرم (ص) فرمود:

«زنى كه همسرش را آزار دهد، خدا نمازها و كارهاى نيك آن زن را نمى‌پذيرد، تا اينكه حق شوهرش را ادا كند و او را از خود خوشنود سازد، هر چند تمام روزها روزه باشد و بنده‌ها را آزاد كند و مال فراوان، صدقه بدهد، و اوّل كسى خواهد بود كه به جهنم داخل مى‌شود، سپس فرمود؛ هر مردى كه زن خود را آزار دهد، براى اوست، آنچه درباره زن گفته‌شد.»[٣]

٤- همسايه:

پيامبر اكرم (ص) فرمود:

«كسى كه همسايه‌اش را بيازارد و كسى كه همسايه‌اش از آزار او در امان نباشد، به بهشت نخواهد رفت.»[٤]

همچنين در غزوه تبوك فرمود:

«هر كس به همسايه خود آزار رسانده، با ما نيايد.»[٥]

[١] - بحار الانوار، ج ٢، ص ٤٤، بيروت

[٢] - اصول كافى، ج ٢، ص ١٣٢

[٣] - وسايل الشيعه، ج ١٤، ص ١١٦. ترجمه‌آزاد

[٤] - مستدرك الوسائل، ج ٢، ص ٧٨

[٥] - همان مدرك، ص ٧٩