اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٨١ - حقيقت ذكر چيست؟
حقيقت ذكر چيست؟
از آيات قرآنى و سخنان اولياى گرامى اسلام، استفاده مىشود كه ذكر عبارت است از ياد خدا در همه احوال و پيشامدها وتوجه به حضور درمحضر الهى و او را حاضر و ناظر بر اعمال و رفتار خويش دانستن و اين كه هيچ امرى بر او پوشيده نمىماند. از اين رو، هنگام روبه رو شدن با تكاليف واجب به ياد خدا بوده، آنها را انجام دهد و هنگام روبه روشدن با محرمات و معاصى از خدا غافل نباشد، واز انجام آن پرهيز نمايد، چنان كه قرآن كريم مىفرمايد:
«اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ»[١]
از خدا بترسيد كه خدا به كارهايى كه مىكنيد، آگاه است.
«يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ»[٢]
خيانتهاى چشمان و آنچه سينهها پنهان ساخته مىداند.
«وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ»[٣]
خدا با شماست، هر جا كه باشيد.
«وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ»[٤]
ما از رگ و ريد به او نزديك تر هستيم.
در روايتى امام صادق ازجمله سختترين تكاليف خداوند بر بندگانش را «ذِكرُاللَّهِ عَلى كُلِّ مَوْطِنٍ» به ياد خدا بودن در هر جا شمرده، مىفرمايد:
[١] - حشر، آيه ١٨
[٢] - غافر( مؤمن)، آيه ١٩
[٣] - حديد، آيه ٤
[٤] - ق، آيه ١٦