اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٤٢ - ١ - زندگى محنت بار
خوش خلقى از سعادت مرد و بد خلقى از شقاوت و بدبختى اوست.
اميرمؤمنان على عليهالسلام مىفرمايد:
«سُوءُالْخُلْقِ شَرُّقَرينٍ»[١]
بدخلقى بدترين همنشين وهمراه انسان است.
همچنين مىفرمايد:
«مِنَ اللُّؤْمِ سُوءُ الْخُلْقِ»[٢]
بد خلقى از (نشانههاى) فرومايگى و پستى است.
پيامدهاى بداخلاقى
ائمّه معصومين عليهم السلام در روايات اسلامى براى سوء خلق، آثارى اعم از
دنيوى و اخروى ذكر كردهاند. با دقت در زندگى و سرنوشت افراد بد خلق، انسان بخوبى در مىيابد كه چگونه عرصه زندگى بر بدخلقها تنگ شده و درنهايت، كارشان به فلاكت و بدبختى منجر شده و مىشود. درمقابل، انسانهاى خوش اخلاق را مىبينيد كه در اثر حسن خلق ازموفقيتها و گشايشهايى بهرهمند شده ومىشوند. اينك به برخى از آثار بد خلقى اشاره مىكنيم:
الف- آثار و پيامدهاى دنيوى:
١- زندگى محنت بار:
امير مؤمنان على عليهالسلام مىفرمايد:
«سُوءُ الْخُلْقِ نَكْدُ الْعَيْشِ وَعَذابُ النَّفْسِ»[٣]
[١] - شرح غررالحكم، آمدى، ج ٤، ص ١٣١، دانشگاه تهران
[٢] - شرح غرر الحكم، آمدى، ج ٦، ص ٣٥
[٣] - شرح غرر الحكم، آمدى، ج ٤، ص ١٥٠