اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٤٦ - رذايل اخلاقى

و قلبى هم كه به غير خدا مشغول باشد، معرفت، محبت و انس الهى وارد آن نمى‌شود.[١]

بنابراين، سزاواراست كه انسان عاقل از رذايل اخلاقى، پرهيز نمايد وخانه دل را از آنها پاك گرداند، تا قابليت دريافت فيض الهى را پيدا كند.

پيامبر اكرم (ص) مى‌فرمايد:

«لا تَدْخُلُ الْمَلائِكَةُ بَيْتاً فيهِ كَلْبٌ»[٢]

فرشتگان داخل خانه‌اى كه در آن سگ باشد، نمى شوند.

هرگاه اوصاف پست وناپاك كه همان سگان درنده هستند، خانه دل را اشغال كنند، چگونه ملائكه كه حاملان علوم و معارفند، مى‌توانند در آن وارد شوند.

اينك به ذكر پاره‌اى از رذايل اخلاقى مى‌پردازيم:

١- اصرار بر گناه‌

٢- ناسپاسى نعمت‌

٣- تكبّر

٤- بدانديشى و بدگمانى‌

٥- حسد

٦- بدزبانى‌

٧- دروغگويى‌

٨- سوگند دروغ‌

٩- تهمت‌

١٠- عيبجويى‌

١١- سخن چينى‌

١٢- همسايه آزارى‌

[١] - اقتباس از جامع السعادات، ج ١، ص ٩ به بعد داورى قم

[٢] - همان مدرك، ص ١٤