اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٤٣ - ٤ - محروميت از توبه

بدخلقى (مايه) تلخى و ناگوارى زندگى وعذاب نفس (شكنجه روحى) است.

٢- اضطراب وتنهايى:

حضرت على عليه‌السلام مى‌فرمايد:

«سُوءُ الْخُلْقِ يُوحِشُ النَّفْسَ وَيَرْفَعُ الْأُنْسَ»[١]

بدخلقى، نفس را تنها مى‌سازد و انس را برطرف مى‌كند.

يعنى انسان بدخلق تنها مى‌شود، درحالى كه با آدم خوش اخلاق ديگران انس مى‌گيرند.

٣- تباهى ايمان و عمل:

به رسول خدا (ص) عرض شد كه فلان زن، روزها روزه مى‌گيرد وشبها را به عبادت مشغول است، ليكن زنى بداخلاق است و به همسايگانش آزار مى‌رساند. حضرت فرمود: خيرى در او نيست و اهل دوزخ است.[٢]

امام صادق عليه‌السلام مى‌فرمايد:

«إِنَّ سُوءَ الْخُلْقِ لَيُفْسِدُ الْعَمَلَ كَما يُفْسِدُ الْخَلُّ الْعَسَلَ»[٣]

همانا بدخلقى، عمل را تباه مى‌سازد، چنان كه سركه عسل را تباه مى‌كند.

و نيز درجاى ديگر مى‌فرمايد:

«إِنَّ سُوءَ الْخُلْقِ لَيُفْسِدُ الْايمانَ كَما يُفْسِدُ الْخَلُّ الْعَسَلَ»[٤]

همانا بدخلقى، ايمان را تباه مى‌سازد، چنان كه سركه عسل را تباه مى‌كند.

٤- محروميت از توبه:

رسول خدا (ص) مى‌فرمايد:

«أَبَى اللَّهُ لِصاحِبِ الْخُلْقِ السَّيِّى‌ءِ بِالتَّوْبَةِ، فَقيلَ: يارَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ ذلِكَ؟

[١] - شرح غررالحكم، آمدى، ج ٤، ص ١٥١

[٢] - بحارالانوار، ج ٧١، ص ٣٩٤، اسلاميه

[٣] - اصول كافى، ترجمه رسولى، ج ٤، ص ١١، دفتر نشر فرهنگ اهل بيت عليهم السلام

[٤] - همان مدرك