اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ١١٨ - صبر درميدان نبرد

وكمالات معنوى انسان است. اهميّت اين موضوع را در سفارشهاى مكرّر خداوند به رسول گرامى‌اش در مى‌يابيم كه در موارد مختلفى آن حضرت را به صبر و پايدارى امر كرده است:

«فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ»[١]

(اى رسول ما) توهم مانند پيامبران اولواالعزم صبور باش.

«فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِيلًا»[٢]

(اى رسول ما) صبرى نيكو پيش گير.

در آيات فراوانى، صبر و پايدارى مورد تشويق قرار گرفته، صابران به عنوان محبوب خداوند معرفى شده‌اند و نتايج شگفت آور صبرشان بيان شده است. چنان كه مى‌فرمايد:

«وَ لَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُوا أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ»[٣]

كسانى را كه صبر كردند پاداش نيكوتراز آنچه انجام داده‌اند، مى‌دهيم.

«وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ»[٤]

خداوند صابران را دوست دارد.

صبر درميدان نبرد

يكى از موارد مهمّ صبر وپايدارى، صبر در برابر دشمن و در ميدان نبرد است.

[١] - احقاف، آيه ٣٥

[٢] - معارج، آيه ٥

[٣] - نحل، آيه ٩٦

[٤] - آل عمران، آيه ١٤٦