اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ١٣٩ - ب - نظم در تشريع

را معلوم كرده و ابتداء و انتهاى روزه هر روز را معلوم كرده است و مى‌فرمايد:

«... كُلُوا وَ اشْرَبُوا حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيامَ إِلَى اللَّيْلِ»[١]

بخوريد و بياشاميد تا رشته روشن صبحدم در تاريكى شب آشكار شود و روزه را به شب برسانيد.

و در جاى ديگر افرادى را كه در امور اجتماعى خود، منظم و هماهنگ و با اجازه رهبرى عمل مى‌كنند، در زمره مؤمنان قرار داده و آنان را چنين مى‌ستايد:

«إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا كانُوا مَعَهُ عَلى‌ أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ»[٢]

مؤمنان كسانى هستند كه به خدا و پيامبرش ايمان آورده‌اند و چون با پيامبر دركارى همگانى باشند، تا از او رخصت نطلبيده‌اند نبايد بروند.

در آيه‌اى ديگر نيز، رزمندگان راهش را كه منظم، محكم و استوار وارد پيكار مى‌شوند، مورد محبت خود قرار داده، مى‌فرمايد:

«إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ»[٣]

خداوند دوست دارد كسانى را كه در راه او در صفى، همانند ديوارى كه اجزايش را با سرب به هم پيوند داده باشند، مى‌جنگند.

[١] - بقره، آيه ١٨٧

[٢] - نور، آيه ٦٢

[٣] - صف، آيه ٤