اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٥١ - چرا بايد نماز بخوانيم؟

امام باقر عليه‌السلام فرمود:

«انَّ اوَّلَ ما يُحاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ الصَّلاةُ، فَانْ قُبِلَتْ قُبِلَ ماسِواها»[١]

همانا نماز اوّل چيزى است كه بنده نسبت به آن محاسبه مى‌شود؛ اگر نماز قبول شود، ساير كارها هم قبول مى‌شود.

چرا بايد نماز بخوانيم؟

بسيارى مى‌پرسند، عبادت خدا و از جمله نماز براى چيست؟ مگر خداى سبحان به عبادت بندگان خود، نيازمند است كه به آن امر كرده است؟ در پاسخ بايد گفت كه عبادت به خاطر رفع نياز از ساحت بى‌نياز الهى نيست. طاعت و عصيان بندگان هيچ نوع سود و زيانى براى خداى سبحان ندارد. على‌عليه‌السلام در اين باره مى‌فرمايد:

«فَانَّ اللَّهَ سُبْحانَهُ وَ تَعالى خَلَقَ الْخَلْقَ، حينَ خَلَقَهُمْ، غَنِيّاً عَنْ طاعَتِهِمْ، امِنًا مِنْ مَعْصِيَتِهِمْ لِانَّهُ لا تَضُرُّهُ مَعْصِيَّةُ مَنْ عَصاهُ وَلا تَنْفَعُهُ طاعَةُ مَنْ اطاعَهُ»[٢]

خداوند سبحان هنگام آفرينش خَلق از طاعت و بندگيشان بى نياز و از معصيت و نافرمانى آنها ايمن بود، زيرا معصيت گناهكاران او را زيان ندارد و طاعت فرمانبرداران سودى به او نمى‌رساند.

هدف از عبادت، رشد وتكامل انسان است، زيرا خدا كمال مطلق است و انسان براى رسيدن به كمال بايد خود را به او نزديك كند و راه تقرب انسان به خداى متعال، عبوديت و بندگى است. اثر بندگى رفع تيرگيهاى درونى از صفحه دل و نورانى شدن آن به انوار ملكوت و آمادگى جان انسان براى پذيرش تجليّات حق و تابش نور عشق الهى است.

[١] - بحارالانوار، ج ٨٣، ص ٢٥

[٢] - نهج البلاغه، فيض، خطبه ١٨٤، ص ٦١١