اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ١٠٣ - پيشگيرى و درمان

مى‌گذرند، تا به پيشگاه خدا مى‌رسند وگواهى مى‌دهند كه او عمل صالح انجام داده است.

خداوند مى‌فرمايد: شما حافظ عمل (ظاهرى) بنده من هستيد، ولى من به ضمير و باطن او آگاهم كه با اين عمل مرا قصد نكرده است. لعنت من بر او باد! (يعنى از رحمت من دور باد!)[١]

د- ورود به جهنم:

رسول خدا (ص) فرمود:

(در روز قيامت) دستور مى‌دهند، مردانى را در آتش افكنند ... (وقتى وارد جهنم شدند) نگهبان جهنم، خطاب به آنان مى‌گويد: اى بدبختها! مگر شما چه كرده‌ايد؟ پاسخ مى‌دهند: ما براى غير خدا، كار مى‌كرديم و به ما گفته شد: پاداشتان را از كسى كه برايش كار كرديد، دريافت كنيد.[٢]

پيشگيرى و درمان‌

هرگاه بنده‌اى به زيانِ ريا پى برد و جايگاه اخروى خود را بداند و به عذاب، سرزنش و خوارى خود اطلاع پيداكند و مقامى را كه از راه رياكارى با مردم كسب كرده، با مقام از دست رفته خود نزد خدا و دورى از رحمت الهى و محروميت از ثواب اخروى مقايسه كند، بدون شك از رياكارى دست بر مى‌دارد.

درمورد پيشگيرى و درمان ريا لازم است راههاى زير مورد توجه انسان قرار گيرد:

١- پناه بردن به خدا و تقاضاى هميشگى مدد الهى براى نجات از ريا.

٢- انجام كارهاى استحبابى در خفاء و به صورت پنهانى.

٣- ابراز نكردن كارهاى خيرى كه انسان براى ديگران انجام مى‌دهد.

٤- منّت نگذاردن براى انجام كار خير بر كسى كه كار به نفع اوست.

[١] - ميزان الحكمة، ج ٤، ص ٢٤

[٢] - بحارالانوار، ج ٦٩، ص ٢٩٦، بيروت