قواعد و احکام حفاظت اطلاعات - احمدیان، اسدالله - الصفحة ٩٤ - افراد يا گروههاى تحت مراقبت

توانست بر دشمنان فائق آيد؟ بدون شك، يكى از عوامل مؤثر اين بود كه پيامبر اسلام ٦ از آنچه بر دل و زبان دشمنانش مى‌گذشت، مطلع بود.

مطالعه تاريخ صدر اسلام عبرت‌آموز است؛ خوارى و ضعف مسلمانان در جهان معاصر معلول غفلت آنها از سيره و روش رسول اكرم ٦ در رويارويى و برخورد با دشمنان اسلام است. پيامبر ٦ قبل از هر اقدامى عليه دشمنان اسلام سعى و تلاش مى‌كرد كه دشمن واهداف و انگيزه‌هاى او را بشناسد. اينك به جاست كه به فرازهايى از تاريخ اسلام اشاره كنيم.

پيامبر ٦ عبدالله بن جحش را به فرماندهى گروهى از مهاجرين تعيين نمود و براى او نامه‌اى نوشت و فرمود: «پس از دو روز راهپيمايى نامه را گشوده، بر اساس آن عمل نماييد.» عبداللّه نيز بعد از دو روز طى مسافت، نامه را گشود. مضمون نامه چنين بود: «آنگاه كه نامه را گشودى و آن را مطالعه كردى، پس همچنان به راه خود ادامه بدهيد تا به نخله ميان طائف و مكّه درآييد و آن مكان را كمينگاه قريش قرار دهيد و تمامى تحركات آنها را زير نظر گرفته، به من گزارش كنيد [١].»

عباس بن عبدالمطلب، عموى پيامبر ٦، قبل از فتح مكّه ايمان آورده و در مكه مانده بود، اما ايمان خود را پنهان مى‌داشت و تمامى تحولات و اخبار مشركين قريش را جمع آورى كرده، براى پيامبر ٦ ارسال مى‌داشت.

پيامبر ٦ نيز به او نوشت:

همانا اقامت تو در مكّه به خير و صلاح اسلام و مسلمين است. [٢]

[١] . سيره ابن هشام، ج ٢، ص ٢٥٢

[٢] . التراتيب الاداريّه، ج ١، ص ٣٦٣