قواعد و احکام حفاظت اطلاعات - احمدیان، اسدالله - الصفحة ٨٠ - حفظ اسرار از چه كسانى؟

امام صادق ٧ نيز فرمود:

ارْبَعةٌ يَذْهَبْنَ ضِياعاً ... وَ سرٌّ يُودَعُ مَنْ لا حِصانَةَ لَهُ [١]

چهار چيز تباه مى‌شود (از جمله آن) راز سپردن به كسى است كه قادر به حفظ و صيانت از آن نيست.

٢. انسان جاهل:

حضرت على ٧ فرمود:

انْفَرِدْ بِسِرِّكَ وَ لا تُودِعْهُ حازِماً فَيَزِّلَ وَ لا جاهِلًا فَيَخُونَ [٢]

اسرار خود را پنهان نگهدار، و آن را به مرد آگاه و محتاط مسپار كه مى‌لغزد و به نادان نيز كه خيانت مى‌كند.

علت اين توصيه حضرت على ٧ آن است كه اگرچه چنين مردمى در حال حاضر مورد اطمينان و وثوق شماست، اما ممكن است روزى در معرض لغزش قرار گيرد و اسرار را فاش نمايد.

٣. زن، سخن‌چين و نادان:

حضرت امير ٧ فرمود:

ثَلاثٌ لا يُسْتَوْدَعْنَ سِرّاً: الْمَرْأَةُ، و الَّنمَّامُ، وَالْاحْمَقُ [٣]

به سه تن نبايد راز سپرد: زن، سخن چين و احمق.

گفتنى است كه آنچه حضرت امير ٧ فرمود، در مقام تنقيص و عيبجويى از زن نبوده است، زيرا امام معصوم ٧ به تواناييها و ظرفيتهاى انسان‌

[١] . آثار الصادقين، ج ٨، ص ٤٢٦

[٢] . غرر الحكم، ج ٢، ص ١٨٣

[٣] . همان، ج ٣، ص ٣٣٦