قواعد و احکام حفاظت اطلاعات - احمدیان، اسدالله - الصفحة ٧٢ - محدوده قاعده

ديگر اينكه به بحثى خواهيم پرداخت تحت عنوان «از چه كسانى بايد اسرار را پوشيده نگاه داشت» كه بر گرفته از روايات مأثوره مى‌باشد.

حفظ اسرار از نظر عرف و عقل، يك عمل پسنديده است و اسلام نيز بر آن تأكيد كرده است. آنچه در جهان معاصر اهميت يافته، حفظ اسرار سازمانى است كه افشاى آن منجر به آسيب ديدن سازمان مورد نظر و يا فلج شدن آن مى‌گردد؛ گواه اين مطلب، رخدادهاى عبرت‌آموز دهه‌هاى اخير در بعضى از كشورهاى دنياست.

متأسفانه در جهان امروز راههاى دستيابى دشمنان ما به اسرار و اطلاعات محرمانه آسان گرديده و موفقيتهايى نصيب آنها شده است. اين كار نيز ممكن و مقدور نشده است مگر با اتكا به ابزارهاى مدرن استراق سمع و شيوه‌هاى جديد دستيابى به اطلاعات.

آنچه در اين مقوله اهميت دارد، بررسى مطلب و موضوع بحث از نظر اعتقادى و فقهى است. اسلام همچنان كه بر حفظ اسرار سازمانى و تشكيلاتى تأكيد مى‌نمايد، نسبت به روابط و مناسبات عادى نيز توصيه مى‌كند كه هر آنچه در دل و سينه شماست و افشاى آنها نيز فايده‌اى نداشته و يا دربردارنده زيانهاى فردى و اجتماعى است، پنهان داريد و آنها را بازگو نكنيد. دستورات اسلام در مورد حفظ اسرار، كلى و جامع است و همه شقوق آن را در بر مى‌گيرد. اسلام هم به روابط فردى نظر دارد و هم به مصالح سازمانى، و حفظ سرّ را يك تكليف عام و هميشگى و براى همه زمانها مى‌داند، نه فقط براى ايامى كه شيعه در اقليّت است و تحت فشار و تعقيب.