شخصیت و دیدگاه‌های فقهی امام خمینی - یوسفیان، نعمت‌الله - الصفحة ٢٠٠ - ١ - نقاشی و مجسمهسازی

٦- تنها به هنرى بايد پرداخت كه راه ستيز با جهانخواران شرق و غرب و در رأس آنان آمريكا و شوروى را بياموزد. [١]

چنان‌كه ملاحظه مى‌شود حضرت امام قدس سره به هنر متعهد، دردمند و جهت‌دارى معتقد بود كه انسان‌ها را به‌سوى كمال‌جويى و تعهّدگرايى سوق مى‌دهد. ايشان شرايط هنر واقعى از ديدگاه قرآن را براى ما ترسيم كرده و تفاوت آن را با هنرى كه زاده تفكرات ملحدانه باشد، بيان نموده است.

در فرازى ديگر جايگاه هنر و وظيفه هنرمند را در برابر مسائل سياسى و اجتماعى تبيين كرده و در ضمن پيام تجليل از هنر و هنرمندان مى‌فرمايد:

... هنرمندان ما تنها زمانى مى‌توانند بى‌دغدغه كوله‌بار مسؤوليت و امانتشان را زمين بگذارند كه مطمئن باشند مردمشان بدون اتّكا به غير، تنها و تنها در چارچوب مكتبشان به حيات جاويدان رسيده‌اند و هنرمندان ما در جبهه‌هاى دفاع مقدسمان اين‌گونه بودند تا به ملأ اعلا شتافتند و براى خدا و عزت و سعادت مردمشان جنگيدند و در راه پيروزى اسلام عزيز تمام مدعيان هنر بى‌درد را رسوا نمودند. خدايشان در جوار رحمت خويش محشورشان گرداند. [٢]

بيان چند نمونه از فتاوا

١- نقاشى و مجسمه‌سازى‌

تصوير صاحبان روح، اعم از انسان و حيوان زمانى كه به‌صورت مجسمه باشد، همچون مجسمه‌هايى كه از سنگ‌ها و فلزات و چوب‌ها و مانند اين‌ها درست مى‌كنند، حرام است؛ اما در نقاشىِ همان تصاوير، احتمال جواز قوى است هر چند كه احتياط، بيشتر در ترك آن است. ولى تصوير غير صاحبان روح مانند درخت‌ها، گل‌ها و غيره، اگر چه به‌صورت مجسمه باشد جايز است و در ميان انواع تصويرگرى اعم از نقّاشى، تخطيط، گل‌دوزى، حكّاكى و غيره فرقى نيست.

[١] - صحيفۀ نور، ج ٢١، ص ٣٠

[٢] - مجلۀ پاسدار اسلام، شمارۀ ٨٣، ص ٤٧