شخصیت و دیدگاه‌های فقهی امام خمینی - یوسفیان، نعمت‌الله - الصفحة ١٧٥ - ٢ - دفاع غیرنظامی

٢- در جنگ دفاعى هر وقت كه دفاع واجب باشد بايد بر آن اقدام شود، اگر چه در ماه حرام باشد. [١]

٣- دفاع بر همگان واجب است. اگر دفاع بر همه واجب شد، مقدّمات دفاع هم بايد عمل بشود ... اين طور نيست كه واجب باشد بر ما كه دفاع كنيم و ندانيم چه جور دفاع كنيم، بايد بدانيم چه جور دفاع مى‌كنيم. [٢]

٤- براى همه است كه تيراندازى ... [و] فنون جنگى را ياد بگيرند. [٣]

٥- فرار از جبهه در هيچ حالى جايز نيست. [٤]

٦- عمل به دستور فرمانده، واجب و راه فلاح و پيروزى است. از اين رو، بدون توجه به دستور فرماندهى نمى‌توان به عقب برگشت، اگر چه ضرر قطعى داشته باشد و تخلّف از آن حرام و موجب مجازات، طبق مقرّرات دولت اسلامى است، مگر در موارد استثنايى كه ضرورت اقتضا كند. [٥]

٢- دفاع غير نظامى‌

منظور از «دفاع غير نظامى» دفاع از اسلام و جامعه اسلامى در مقابل تهاجم سياسى، اقتصادى و فرهنگى دشمن است. در اين نوع دفاع مسلمانان وظيفه دارند به مقتضاى نوع تهاجم در مقام دفاع برآيند و استقلال اسلامى خود را در عرصه‌هاى ياد شده حفظ كنند.

در قرآن كريم مى‌خوانيم:

(وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرينَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ سَبيلًا) [٦]

خداوند هرگز كافران را بر مؤمنان تسلّطى نداده است.

براساس اين دستور قرآنى مسلمانان بايد با اتخاذ سياست‌هاى اصولى در روابط خود

[١] - استفتاآت، ج ١، ص ٥١٥

[٢] - صحيفۀ نور، ج ١٩، ص ٢٨٠

[٣] - همان، ج ١٠، ص ٢٣٩

[٤] - استفتاآت، ج ١، ص ٥١٦

[٥] - ٣٨٠ استفتاء جديد از امام امت، ص ٦٤

[٦] - نساء (٤)، آيۀ ١٤١