شخصیت و دیدگاه‌های فقهی امام خمینی - یوسفیان، نعمت‌الله - الصفحة ١٩٢ - فتاوای امام خمینی، قدّس سرّه در راه تحقق وحدت

٤- در مورد كيفيت انجام طواف و تبعيّت از حكم قضات اهل سنّت پيرامون وقوف در عرفات و مشعر مى‌فرمايد:

طواف را به نحو متعارف كه همه حجّاج به جا مى‌آورند، به جا آورند و از كارهايى كه اشخاص جاهل مى‌كنند احتراز شود و مطلقاً از كارهايى كه موجب وهن مذهب است، بايد احتراز شود. در وقوفين، متعابعت از حكم قضات اهل سنّت لازم و مجزى است، اگر چه قطع به خلاف داشته باشيد. [١]

٥- درباره شركت در نماز جماعت و انجام اعمال عبادى طبق مذهب اهل سنّت مى‌فرمايد:

خارج شدن از مسجدالحرام يا مسجد مدينه به هنگام شروع نماز جماعت جايز نيست و بر شيعيان واجب است كه با آنان نماز جماعت بخوانند.

براى شركت در جماعت اهل سنّت، چنانچه شخص براى تقيه مطابق آن‌ها وضو بگيرد و دست بسته نماز بخواند و پيشانى بر فرش بگذارد، نمازش صحيح است و اعاده ندارد. [٢]

٦- در مورد مُهر گذاشتن در هنگام سجده، در مسجدالحرام و مسجدالنبى ٦ مى‌فرمايد:

در مسجد الحرام و مسجد رسول اللَّه مُهر گذاشتن و سجده كردن بر آن حرام است و نماز اشكال پيدا مى‌كند. [٣]

٧- درباره اذان مى‌فرمايد:

گفتن «اشْهَدُ أَنَّ عَلِيّاً وَلِىُّ اللَّهِ» جزو اذان و اقامه نيست و در جايى كه خلاف تقيه است گفتن آن حرام است و نبايد بگويد. [٤]

[١] - صحيفۀ نور، ج ٩، ص ١٧٦

[٢] - رسالۀ نوين، ج ١، ص ٢٦٥

[٣] - همان

[٤] - همان