شخصیت و دیدگاههای فقهی امام خمینی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٤٤ - د - شکستن جو جمود و تحجرگرایی
احكام سياسىاش را روحانيون حفظ كردهاند. تمام اينها با زحمتهاى طاقتفرساى روحانيون محفوظ شده.» [١] و «روحانيون هميشه استقلال مملكت و تماميت ارضى آن را طالب و از تجاوز هر كس به حدود كشور متنفرند و در موقع خود جلوگيرى مىكنند.» [٢]
- آگاه كردن توده مردم و ايجاد وحدت ميان آنان و روحانيت.
- رشد آگاهىهاى سياسى اجتماعى حوزهها و روحانيت، از اين طريق كه مسائل اسلام، مسائل سياسى است و سياستش بر چيزهاى ديگر غلبه دارد و تثبيت دخالت در امور سياسى در باور آنان.
- فراهم آوردن زمينه مناسب براى روى كار آمدن روحانيت و حضور در صحنههاى اجرايى و مديريتى كشور همچون قضاوت، اجراى حدود و ....
د- شكستن جوّ جمود و تحجّرگرايى
جوّ مقدّس مآبى و تحجّرگرايانه در ساليان متمادى بر حوزهها و روحانيت حكومت مىكرد؛ درس خواندن و تنها به امور معنوى پرداختن فكر حاكم در حوزهها بود و دخالت در امور اجتماعى، سياسى، از امور دنيايى شمرده شده، دون شأن علما بود! هر كس مىخواست در اين امور دخالت كند، مورد طعن و طرد قرار مىگرفت. در چنين دورانى كه نفوذ مقدّسين نافهم و سادهلوحان بىسواد در حد اعلاى خود بود، حضرت امام قدس سره براى نجات اسلام و حوزهها و روحانيت، از جان و آبرو مايه گذاشت و مبارزه بىامان خود را بر ضد بيدادگرى رژيم ستمشاهى شروع كرد و با اعتقاد كامل به اين مبارزه، فشارها و تهديدهاى مقدّس نماها را تحمل نمود و ميدان را خالى نكرد.
پس از انقلاب نيز پرونده اين قشر همچنان باز بود و در مقاطع مختلف و در برابر هر نوع برداشت نو و نگرش جديد موضعگيرى مىكردند و امام قدس سره نيز با چنين بينشى به مقابله برمىخاست، بهطورى كه انقلابىترين انديشهها را در محيطهاى آكنده از تقدّس و تحجّر ابراز مىكرد و همواره حوزههاى علميه را نسبت به خطرات متحجّران برحذر مىداشت و مىفرمود:
[١]- صحيفۀ نور، ج ١، ص ٢٥٧-٢٥٨
[٢] - روحانيت طلايهدار اسلام فقاهت (از ديدگاه امام خمينى)، ص ٥٠