بررسی فقهی خروج از حاکمیت دینی - فرازی، صادق - الصفحة ١٠٥ - ٥ تطبیق موضوع مورد بحث با قوانین باب تزاحم
حاكميت و بروز فسادهاى سياسى اجتماعى، نه تنها جايز بلكه واجب خواهد بود. چون در اسلام هيچ اولويتى بالاتر از حفظ اسلام عزيز و هيچ فسادى عظيم تر از نابودى آن نيست. ضمن اينكه روايات زير در باب امر به معروف و نهى از منكر را مىتوان در تأييد همين مقام دانست:
يك. احاديثى از پيامبر ٦:
١. افضل شهداء امتى رجل قام الى امام جائر فامره بالمعروف و نهاه عن المنكر فقتله على ذلك، فذلك الشهيد منزلته فى الجنه بين حمزة و جعفر[١]
افضل شهيدان امت من مردى است كه در مقابل امام ستمگر قيام كند و او را امر به معروف و نهى از منكر نمايد، آنگاه در اين راه به شهادت برسد. جايگاه اين شهيد در بهشت، در ميان حمزه و جعفر است.
٢. لا يقف احدكم موقفا يضرب فيه رجل مظلوم، فان اللعنة تنزل على من حضر حيث لم يدفع عنه. [٢]
هرگز در محلى كه مظلومى مورد اذيت واقع مىشود بىتفاوت نايستيد، زيرا به كسى كه شاهد آن صحنه باشد و از وى دفاع نكند لعنت خداوند نازل مىشود.
٣. افضل الشهداء حمزة بن عبد المطلب و رجل قام الى امام جائر فامره بالمعروف و نهاه عن المنكر فقتل. [٣]
افضل شهيدان، حمزه بن عبدالمطلب و مردى است كه در مقابل امام ستمگر قيام كند و او را امر به معروف و نهى از منكر كند، آنگاه در اين راه به شهادت برسد.
٤. خطاب به اصحاب: ان رحى الاسلام ستدور، فحيث ما دار القرآن فدوروا به، يوشك السلطان و القرآن ان يقتتلا و يتفرقا. انه سيكون عليكم ملوك يحكمون لكم
[١]معالم القربة فى احكام الحسبة،ص ١٩.
[٢]همان،ص ٢١٧.
[٣]احكام القرآن للجصاص:٨٥/١.