بررسی فقهی خروج از حاکمیت دینی - فرازی، صادق - الصفحة ١٤ - ١ بیان مسأله
بخشى به مخالفان اصلاحات. آنها بايد بدانند كه براى نجات خود و به دست آوردن همه چيز راهى وجود ندارد. اگر محافظه كاران به نتيجه نرسند، بايد اصلاح طلبان از حكومت خارج شوند و محافظه كاران را با مردم تنها بگذارند[١]
بيرون آمدن از حاكميت، منفعل بودن نيست، بلكه مسئوليت نپذيرفتن در برابر فقدان اختيارات است. [٢]
به دنبال او، علىرضا علوىتبار با تشويق اصلاحطلبان به اين اقدام، گفت:
اصلاح طلبان بايد خود را از حاكميت خارج كنند تا بتوانند پيشتاز بمانند. [٣]
محمد رضا خاتمى برادر رئيس جمهور و دبير كل حزب مشاركت طى مصاحبهاى با روزنامه الرأى العام كويتى اعلام كرد:
در صورتى كه لوايح پيشنهادى رئيس جمهور به مجلس رد شود، اصلاح طلبان اقدام به برگزارى رفراندوم خواهند كرد و در نهايت اگر همه مسيرها را بسته بيابند از حاكميت خارج خواهند شد. [٤]
در صورتى كه پيگيرى اين راهها به تمكين اقتدارگرايان منجر نشود چارهاى جز خارج كردن سرمايه اصلاح طلبان نداريم. [٥]
سعيد شريعتى دبير دفتر سياسى حزب مشاركت نيز تصريح كرد:
خروج از حاكميت گزينهاى است كه اصلاح طلبان مطرح كردهاند. [٦]
رجبعلى مزروعى و محمد نعيمى پور نيز از ديگر اعضاى كادر مركزى حزب اعلامكردند:
مشى ما مشى اصلاحات است. اگر اين اصلاحات بتواند در حكومت جواب دهد كارمان را
١)روزنامۀ آفتاب،مورخ ٧٩/٧/١٦.
[٢]روزنامۀ انتخاب،مورخ ٨١/٥/٦.
[٣]روزنامۀ كيهان،مورخ ٨١/٦/٩ و ٨١/٦/٢٠.
[٤]روزنامۀ رسالت،مورخ ٨١/٧/١١.
[٥]روزنامۀ انتخاب،مورخ ٨١/٥/٦.
[٦]روزنامۀ بهار،مورخ ٨١/١٠/٣.