بررسی فقهی خروج از حاکمیت دینی - فرازی، صادق - الصفحة ١٥ - ١ بیان مسأله
در درون حكومت ادامه مىدهيم، ولى اگر به نقطهاى برسيم كه اصلاحات در آنجا جواب ندهد، از حكومت بيرون مىآييم ولى كارمان را تعطيل نمىكنيم[١]
اگر همه درها بسته شود قطعاً از حاكميت خارج مىشويم. [٢]
اين ايده آنگاه جدى شد كه حزب مشاركت ايران اسلامى در بيانيه پايانى سومين كنگره حزب، رسماً اعلام نمود:
در صورتى كه پيگيرى اين راهها (اصلاحات) نيز به تمكين اقتدارگرايان در برابر خواست عموم منجر نشود، چارهاى جز خارج كردن سرمايه اصلاحطلبان يعنى رأى و مشروعيت مردمى از ساختار موجود نخواهد بود. [٣]
در برابر سرمايهاى كه اصلاح طلبان از جانب مردم وارد حكومت كردهاند، به آن مشروعيت داخلى و بينالمللى بخشيدهاند، بايد حداقلى از منافع نيز نصيب مردم گردد. در غير اين صورت بايد به نقطه تصميم رسيد و عطاى چنين حضورى را به لقاى آن بخشيد و فعاليت خود را در خارج از ساختار قدرت ادامه داد، قدرتى كه فاقد مبانى مشروعيت كافى است. [٤]
سازمان مجاهدين انقلاب اسلامى نيز همنوا با حزب مشاركت از زبان تاجزاده عضو شوراى مركزى خود، اعلام كرد:
اگر همه راهها بسته شود خروج از حاكميت آخرين راه حل است. [٥] اگر خواست اصلاح طلبان برآورده نشود استعفا مىدهند تا اعلام كنند ما در اين چارچوب نمىتوانيم كار كنيم. [٦]
به دنبال طرح اين موضوع و فراهم شدن بستر مناسب، تعدادى از نمايندگان مجلس ششم به طور دسته جمعى از سمت خود استعفا دادند [٧] و استعفاى تعدادى از ايشان در
[١]مصاحبۀ مزروعى با روزنامۀ نوروز.(روزنامۀ رسالت،مورخ ٨١/٤/٣٠)
[٢]روزنامۀ نوروز،مورخ ٨١/٤/٢٧.
[٣]بيانيۀ كنگرۀ سوم حزب مشاركت ايران اسلامى،ص ٤١.
[٤]همان،ص ٤٣.
[٥].روزنامۀ نوروز،مورخ ٨١/١/٦.
[٦]روزنامۀ توسعه،مورخ ٨٢/٣/٥.
[٧].«استعفاى ١٢٥ نماينده»تيتر بزرگ صفحۀ اول روزنامۀ ياس نو،مورخ ٨٢/١١/١٣.