بررسی فقهی خروج از حاکمیت دینی - فرازی، صادق - الصفحة ٩٨ - نظریه منسوب به برخی مذاهب اهل سنت
پنج. احاديثى از امام باقر ٧:
١. در تفسير اين آيه شريفه كه: « (اتخذوا احبارهم ورهبانهم اربابا من دون اللَّه) (توبه/ ٣١)» مىفرمايد:
والله ما صلوا لهم و لا صاموا و لكن اطاعوهم فى معصية الله؛ [١]
به خدا سوگند ايشان براى آنان نماز نمىخواندند و روزه نيز نمىگرفتند، بلكه در آنچه معصيت خدا بود از آنان پيروى مىكردند.
٢. به نقل از پيامبر اسلام ٦ از زبان خداوند: لاعذّبنّ كل رعيّة فى الاسلام دانت بولاية امام جائر ظالم ليس من الله و ان كانت الرعية عند الله بارّة تقيّة؛ [٢]
هر جامعهاى را كه در اسلام به حكومت و ولايت پيشواى جائر و ستمگرى كه از حكومت الهى بهرهاى نبرده گردن نهد، بى ترديد عذاب خواهم كرد، گرچه آن جامعه، خود نيكوكار و متقى باشند.
شش. احاديثى از امام صادق ٧:
١. و ولاة اهل الجور و اتباعهم والعاملون لهم فى معصيه الله غير جائزة لمن دعوه الى خدمتهم والعمل لهم و عونهم و لا القبول منهم؛ [٣]
و ولايت حكمرانان جور و ستم و پيروى از آنها و كار كردن براى آنان در جهت معصيت خداوند، غير جايز و حرام است و يارى نمودن آنان و قبول ولايت از آنان صحيح نيست.
٢. ... و اما وجه الحرام من الولاية فولاية الوالى الجائر ...؛ [٤]
و اما جهت حرام از حكومت، حكومت والى ستمگراست.
٣. به نقل از پدران بزرگوارش ٧ و پيامبر اسلام ٦: اذا كان يوم القيامة نادى
[١]همان،ج ١٨،ص ٩٦.
[٢]اثبات الهداة،ج ١،ص ١٢٣.
[٣]دعائم الاسلام،ج ٢،ص ٥٢٧.
[٤]تحف العقول،ص ٣٣٢.