اين معنا كه چنين كسى در ميدان نبرد، بى باكانه به پيش مى‌تازد و توجّهى به اطراف خود نمى‌كند و به كارهاى خطرناك دست مى‌يازد و در مسير هدف از هيچ تهديدى نمى‌هراسد، و همه بلاها را به جان مى‌خرد، حمزة بن عبدالمطلب از اين دست بود. او در ميدان رزم «مغامر» و «غشمشم» بود. «١» از اين رو، در جنگ احد مى‌بينيم كه «جبير بن مطعم» به برده خود «وحشى» گفت: اگر على يا محمّد و يا حمزه را بكشى، تو را آزاد خواهم كرد. وحشى گفت: من حمزه را برايت خواهم كشت، چون او مردى است بى‌باك و در ميدان جنگ پيش روى خود را نمى‌بيند. «٢» رزم حمزه با دو شمشير از ديگر ويژگيهاى اوست. ابن سعد مى‌گويد:
حمزة بن عبدالمطلب در احد با دو شمشير پيش روى رسول خدا (ص) مى‌جنگيد و مى‌گفت:
من شير خدا هستم، و به پيش مى‌تاخت و بر مى‌گشت. «٣» يكى از برجسته‌ترين القاب حمزه كه نشانگر سلحشورى و رشادت وى در ميدانهاى نبرد است، «اسداللَّه و اسد رسوله» يعنى شير خدا و رسول بود.
رسول خدا (ص) پس از شهادت حمزه، خطاب به عمّه خود صفيه و دختر خود فاطمه (س) فرمود: مژده باد شما را، اكنون جبرئيل نزد من آمد و به من خبر داد كه در هفت آسمان نوشته شده است: حمزه پسر عبدالمطلب شير خدا و شير رسول خداست. «٤» همچنين گويند: حمزه روزهاى جمعه و شنبه را روزه‌دار بود و هنگامى كه در جنگ احد با دشمن روبه‌رو شد، روزه بود. «٥» حمزه پيوسته‌ مرورى بر زندگى فرماندهان صدر اسلام ٤٠ زيد بن حارثه: منزلت زيد بن حارثه ص : ٣٩ افتخارى درخشان براى خاندان عصمت و طهارت (ع) بود و همه آن انوار پاك به او مى‌باليدند؛ از جمله على (ع) در روز شورا به او افتخار كرده، فرمود:
شما را به خدا سوگند مى‌دهم، آيا در ميان شما كسى جز من هست كه عمويى مانند حمزه شير خدا و پيامبر و سرور شهيدان داشته باشد؟ «٦»