عبارت بودند از: مالك اشتر، محمّد بن ابى‌بكر و عمّار ياسر، از آن حضرت اجازه خواستند تا با ايشان به عنوان خلافت بيعت ك مرورى بر زندگى فرماندهان صدر اسلام ٥١ جنگ جمل اوج فداكارى جندب ص : ٥٠ نند. «١» قبل از آغاز جنگ جمل، محمد پيك امام به كوفه بود. همچنين وقتى خبر شورش بصره در ربذه به اطلاع امام (ع) رسيد، امام (ع)، محمد بن ابى‌بكر و محمد بن جعفر را با نامه‌اى به سوى مردم كوفه فرستاد تا آنها را به يارى سپاه حضرت فرا خوانند. «٢» محمّد در جنگ جمل فرمانده پياده نظام بود «٣» و در برهه‌اى از اين جنگ فرمانده سپاه مهاجر و انصار شد. «٤» به فرمان امام، او و عمّار به شتر عايشه حمله كرده، طنابهاى كجاوه عايشه را بريدند و او را بر زمين نهادند و امام بر بالاى كجاوه عايشه آمد و او را سرزنش كرد.
سپس به محمّد فرمان داد تا خواهرش عايشه را در خانه صفيه جاى دهد. «٥» استاندارى مصر امام على (ع) پس از عزل قيس از مصر، محمّد را به ولايت آنجا منصوب كرد و عهدنامه‌اى به اهل مصر نوشت. بيشترين نامه‌هاى مبادله شده بين امام و محمّد مربوط به اين دوره است. در اين نامه‌ها حضرت على (ع) او را به رعايت موازين اسلامى و نيز اصول سياسى و نظامى توصيه مى‌فرمايد و شيوه اجراى احكام اسلام را يادآور مى‌شود.
در زمان استاندارى محمد كه عمروعاص با سپاهش براى تصرّف مصر به آنسوى رفت. او و معاويه دو نامه به محمّد نوشتند و خواستار كناره‌گيرى وى شدند. محمّد نامه‌اى نوشته و به آن دو نامه ضميمه كرد و آنها را براى امام فرستاد و تقاضاى كمك نظامى كرد. حضرت على (ع) نيز پس از گردآورى سپاه كمكى، به محمّد نامه‌اى نوشت كه در مقابل دشمنان داخلى و خارجى استوار بايستد. «٦»