درس ششم: محمّد بن ابى‌بكر، زيد بن صوحان، جندب بن زهير: محمد بن ابى‌بكر محمد بن ابى‌بكر از ياران امام على (ع) بود. محمّد سه سال داشت كه پدرش ابوبكر از دنيا رفت و على (ع) با اسماء بنت عميس (مادر محمّد) ازدواج كرد. از آن پس محمد در دامان امام على (ع) پرورش يافت و او جز على (ع) پدرى براى خود نمى‌شناخت. چنانكه امام درباره‌اش فرمود: محمد فرزند من است از نژاد ابى‌بكر. «١» محمّد در دوره عثمان‌ مردم مصر در اين زمان از حاكم عثمان ناراضى بودند و از خليفه خواستند كه محمّد را به ولايت آنجا بگمارد. خليفه نيز طى حكمى محمّد و عده‌اى از انصار و مهاجران را روانه مصر كرد، ولى از سوى ديگر نامه‌اى به حاكم خود در مصر نوشت كه گردن آنها را با هر ترفندى كه شده بزن و در مقام خود باقى باش و آنان كه دادخواهى آنها را مى‌كنند به زندان افكن. محمّد و همراهانش كه در بين راه به پيك حامل اين نامه برخورد كردند و از مضمون نامه مطلع شدند، از ادامه مسير منصرف شده، به مدينه بازگشتند و بر ضدّ عثمان و ايادى او وارد عمل شدند. «٢» محمّد در عصر امام على (ع)
پس از قتل عثمان، مردم به سوى منزل امام (ع) حركت كردند و سه نفر پيشاپيش آنها كه‌