حبيب بن مظاهر حبيب بن مظاهر اسدى، صحابه بزرگوار پيامبر اسلام (ص)، جوانى‌اش همزمان با حكومت آن حضرت در مدينه بود و احاديث بسيارى از ايشان شنيد و با تعاليم و معارف روح بخش اسلام آشنا شد. «١» پس از آن در زمره حواريون و شاگردان ويژه على بن ابى طالب درآمد و از حاملان علوم حضرت على (ع) شد. «٢» او در بسيارى از علوم، همچون فقه، تفسير، قرائت، حديث، ادبيات، جدل و مناظره و اخبار غيبى تبحّرى داشت كه در زمان خلافت امام على (ع) و پس از آن مايه شگفتى ديگران بود. «٣» او تمام قرآن را حفظ بود. «٤» با انتقال پايگاه خلافت از مدينه به كوفه توسط امام على (ع) وى نيز در كوفه ساكن شد و در تمام جنگهاى آن حضرت شركت كرد «٥» و در زمره شرطة الخميس بود. «٦» در عصر امام حسين (ع)
امام حسين (ع) تن به بيعت يزيد نداد و از مدينه به مكه هجرت كرد. اين خبر به شيعيان كوفه رسيد. آنها در منزل سليمان بن صرد جلسه‌اى تشكيل دادند و نتيجه جلسه آن شد كه نامه‌اى به امام نوشته و حضرت را به كوفه دعوت كردند. اين نخستين دعوت با امضاى چهار تن از بزرگان كوفه از جمله حبيب بن مظاهر فرستاده شد. «٧» پيوستن به كاروان كربلا ابا عبداللَّه الحسين (ع) هنگام حركت به كوفه، ضمن نامه‌اى به حبيب نوشت: