درس يازدهم: زمامداران معاصرامام كاظم (ع) (٢)
مهدى‌ با مرگ منصور در سال ١٥٨ هجرى قمرى فرزند او محمد ملقب به مهدى روى كار آمد. «١» حكومت او نخست با استقبال توده مردم و شادمانى و خوشحالى آنان روبه رو شد. زيرا وى در مقايسه با پدرش در برخورد با مردم سياستى ملايم‌تر و مردمى‌ترى در پيش گرفت.
مهدى به محض دستيابى به قدرت فرمان عفو عمومى صادر كرد و همه زندانيان سياسى- اعم از بنى‌هاشم و غير بنى هاشم- را آزاد ساخت و به قتل و كشتار و شكنجه و آزار مردم خاتمه بخشيد. «٢» وى در اقدامى ديگر، تمامى اموال منقول و غيرمنقول مردم را كه پدرش منصور بناحق مصادره و ضبط كرده بود به صاحبانش بازگردانيد و موجودى خزانه را كه منصور طى ساليان دراز از دسترنج مستمندان به ستم گرفته و براى روز مبادا ذخيره كرده بود و مبلغ آن- بنابر نقل مسعودى- بالغ بر نهصد و شصت ميليون درهم مى‌شد، يكجا ميان مردم توزيع كرد. «٣» اين رفاه و آزادى نسبى موجبات رضايت و خشنودى قشرهاى مختلف جامعه را فراهم ساخت و در كالبد مردمى كه در مدت ٢٢ سال حكومت پليسى منصور در نهايت فشار و سختى زندگى كرده بودند، روح تازه‌اى دميد.
متأسفانه اين اقدامات روبنايى اصلاح طلبانه به همان ماههاى اوّل محدود شد و