تاريخ زندگانى امام كاظم(ع)
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص

تاريخ زندگانى امام كاظم(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٤٩

كمال معنوى و هدف عالى براى وى پيش مى‌آيد، نه آن سنخ گرفتاريهايى كه نتيجه بى‌برنامگى، سوء تدبير و ندانمكاريهاى انسان است.
٢- اثر پاكسازى بسيار ارزنده‌اى كه اين گرفتاريها براى مؤمن دارد. از آنجا كه خداوند نسبت به بنده مؤمن و مخلص خود عنايت ويژه دارد، پاداش مهم و بس بزرگى براى گرفتاريها و مصائبى كه در جريان طى مراحل و انجام وظيفه براى وى پيش مى‌آيد، منظور كرده است و آن طهارت و پالايش او از هر گونه خطا و نافرمانى به هنگام مرگ و ديدار پروردگار است. اين فرجام كار و پاداش ارزنده، تحمل هر گونه مشكل و مصيبتى را براى انسان مؤمن آسان مى‌سازد.
در انتظار قائم (عج)
يونس بن عبدالرحمان مى‌گويد: بر موسى بن جعفر (ع) وارد شدم و به آن حضرت عرض كردم: اى فرزند رسول خدا (ص) آيا شما قيام كننده به حق هستيد؟ فرمود:
«انَا الْقائِمُ بِالْحَقِّ وَ لكِنَّ الْقائِمَ الَّذى‌ يُطَهِّرُ الْارْضَ مِنْ اعْداءِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ يَمْلَأُها عَدْلًا كَما مُلِئَتْ جَوْراً وَ ظُلْماً، هُوَ الْخامِسُ مِنْ وُلْدى‌، لَهْ غَيْبَةٌ يَطُولُ امَدُها خَوْفًا عَلى‌ نَفْسِهِ، يَرْتَدُّ فيها اقْوامٌ وَ يَثْبُتُ فيها آخَرُونَ.
ثُمَّ قالَ: طُوبى‌ لِشيعَتِنَا، الْمُتَمَسِّكينَ بِحَبْلِنا فى‌ غَيْبَةِ قائِمِنا، الثَّابِتينَ عَلى مُوالاتِنا وَ الْبَراءَةِ مِنْ اعْدائِنا، اولئِكَ مِنَّا وَ نَحْنُ مِنْهُمْ قَدْ رَضُوابِنا ائِمَّةً وَ رَضينابِهِمْ شيعَةً، فَطُوبى لَهُمْ، ثُمَّ طُوبى لَهُمْ، وَ هُمْ وَاللَّهِ مَعَنا فى‌ دَرَجاتِنا يَوْمَ الْقِيامَةِ.» «١» من قيام كننده به حق هستم، لكن آن «قائم» كه زمين را از دشمنان خدا پاك مى‌سازد و آن را از عدالت پر مى‌كند همانسان كه از جور و ستم پر شده است، پنجمين نفر از فرزندان من است.
براى وى- به خاطر بيمى كه بر جان خويش دارد- غيبتى طولانى خواهد بود، چندانكه گروهى مرتدّ شده از دين برمى‌گردند و (تنها) عدّه‌اى ثابت قدم مى‌مانند.
سپس فرمود: خوشا به حال شيعيان ما؛ آنان كه در غيبت «قائم» ما به ريسمان (ولايت) ما