تاريخ زندگانى امام كاظم(ع)
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص

تاريخ زندگانى امام كاظم(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ٢٦

٢- امام جواد عليه السلام نيز مى‌فرمايد:
«مَنْ زارَ قَبْرَ عَمَّتى‌ بِقُمٍ فَلَهُ الْجَنَّةُ» «١» كسى كه قبر عمه‌ام را در قم زيارت كند، بهشت از آن اوست.
خلاصه‌ برخى از فرزندان موسى بن جعفر عليه السلام كه به ايران هجرت كردند عبارتند از:
احمد: معروف به شاه چراغ كه مردى بخشنده و پرهيزكار بود. امام كاظم عليه السلام او را بسيار دوست مى‌داشت بگونه‌اى كه جزو جانشينان خود قرارش داد.
مادر احمد بانويى پرهيزكار و محترم و مورد عنايت خاص موسى بن جعفر عليه السلام بود.
چندانكه وى مواريث امامت را به وى سپرد تا پس از شهادتش به امام رضا عليه السلام بدهد.
احمد پس از پدر بزرگوارش در خدمت برادرش امام رضا بود و مردم را به پيروى از وى فرا مى‌خواند. وى سرانجام به ايران هجرت كرد و در شيراز تحت تعقيب مخالفان قرار گرفت و به دست نيروهاى مأمون به شهادت رسيد.
محمد: نيز مردى جليل القدر و عابد بود چندانكه به «محمد عابد» شهرت يافت. وى نيز از ستم عباسيان تاگزير از هجرت به ايران شد و در شيراز مخفيانه مى‌زيست و در همانجا درگذشت.
حمزه: او نيز مردى بلندمرتبت و موجّه نزد عام و خاص بود. وى به نقلى همراه امام رضا عليه السلام به ايران هجرت كرد و در خدمت آن حضرت بود. چگونگى درگذشت و محل دفن او در منابع تاريخى مختلف ذكر شده و قبرش بين شيراز، سيرجان، تبريز، رى و قم مردد است.
فاطمه معصومه: از بزرگوارترين و با فضيلت‌ترين دختران موسى بن جعفر است كه در اول ديقعده، سال ١٧٣ از مادرى پرهيزكار به نام «نجمه» كه مادر امام رضا عليه السلام نيز بود متولد شد.