درس دوّم:: فرزندان امام كاظم عليه السلام در ايران‌ برخى از فرزندان موسى بن جعفر عليه السلام به خاطر ملاحضات سياسى و خويشاوندى به اينران هجرت كردند. در اين درس- در حد گنجايش- به معرّفى بعضى از آنان مى‌پردازيم.
احمد سيّد امير احمد، معروف به «شاه چراغ» «١» در ميان فرزندان موسى بن جعفر عليه السلام بعد از امام رضا عليه السلام بر همه برادران خود برترى و فضيلت داشت. وى مردى بخشنده، بزرگوار و پرهيزكار بود. در شرح حال او نوشته‌اند كه در راه خدا هزار بنده آزاد كرده است. «٢» كرامات نفسانى و سجاياى اخلاقى، او را محبوب پدر بزرگوارش كرده بود؛ چندان كه آن حضرت او را بر بعضى از فرزندانش مقدم مى‌داشت، بعضى از املاك خود را به وى بخشيد و او را- به ظاهر- از جمله جانشينان خود قرار داد.
«پدرم همراه فرزندانش به سوى بعضى از املاكش بيرون رفت. همراه احمد بيست نفر از خدمتكاران و چاكران پدرم بودند كه با او مى‌ايستادند و يا او مى‌نشستند؛ علاوه بر اين پدرم پيوسته نظرش با او بود و پاس او را مى‌داشت و