دارد كه زوال‌پذير نيست.» «١» * ابن حجر هيثمى:
«موسى كاظم عليه السلام در علم، معرفت، كمال و فضل، وارث پدرش بود. به خاطر فزونى حلم و گذشتش «كاظم» ناميده شده است. و نزد مردم عراق به «باب قضاء الحوائج عنداللَّه» معروف بود. و پارساترين، داناترين و بخشنده‌ترين مردم زمان خود بود.» «٢» * خطيب بغدادى:
«امام موسى عليه السلام فردى سخاوتمند و بزرگوار بود، و زمانى كه كسى او را اذيت و آزار مى‌كرد، كيسه پولى كه محتوى هزار دينار بود براى وى مى‌فرستاد.
كيسه‌هاى بخشش سيصد دينار، چهارصد دينار و دويست دينار بود كه ميان مردم مدينه تقسيم مى‌كرد و چنانچه يكى از كيسه‌هاى كَرَم آن حضرت به انسان نيازمندى مى‌رسيد او را بى نياز مى‌كرد.» «٣» * ابن جوزى:
«حضرت موسى عليه السلام مردى بخشنده و بردبار بود، و از آن جهت «كاظم» ناميده شد كه وقتى از كسى ناسزايى مى‌شنيد، براى او پول مى‌فرستاد.» «٤» خلاصه‌