هادى‌ با مرگ مهدى در سال ١٦٩ هجرى قمرى «١» فرزندش موسى ملقّب به هادى به خلافت رسيد. وى كه در زمان تصدّى خلافت ٢٤ سال سن داشت، فردى مغرور، ناپخته، عياش، سنگدل و بدخوى و سختگير بود «٢» و در انجام اعمال ناشايست و سبك به قدرى جرى و متهتك بود كه حتّى شؤون ظاهرى خلافت را رعايت نمى‌كرد. «٣» وى پيش از رسيدن به خلافت به قدرى در ميگسارى و گردآورى نديمان و آوازه‌خوانان به گرد خود افراط مى‌كرد كه گاهى پدرش آن را تحمل نكرده دستور مى‌داد هم‌بزمان او را به زندان افكنند تا دست وى از آنان كوتاه شود. «٤» هادى در دوران زمامدارى با آزادى و امكانات بيشتر، اموال عمومى را صرف عياشى و عيش و نوشهاى شاهانه خود كرد. وى خوانندگانى همچون «ابراهيم موصلى» را به دربار جذب‌كرد ودرقبال آوازه‌خوانى‌آنان، بيت‌المال رابه جيب آنها سرازيرنمود.
«ابراهيم‌موصلى» موفق شد در يك روز صد و پنجاه هزار دينار پول آوازه‌خوانى از هادى بگيرد. «٥» خليفه در قبال يك بيت شعرى كه «عمر بن بزيع» در ستايش او گفته بود، سيصد هزار درهم به وى صله داد، و حتّى روزى به ازاى چند شعر طرب انگيز، كليد خزانه بيت‌المال را به «ابراهيم موصلى» داد و گفت: هر قدر مى‌خواهى بردار! او وارد خزانه شد و پنجاه هزار دينار برداشت. «٦» در نتيجه اين بذل و بخششهاى بى‌حساب خليفه، خوانندگان و رقاصان ثروت انبوهى گرد آوردند. اموال و مستغلات «ابراهيم موصلى» خواننده معروف را ٢٤ ميليون درهم‌