«من كسى را نديدم كه به اندازه موسى بن جعفر عليه السلام برنفس خويش بيمناك ولى براى مردم اميد بخش باشد. تلاوت او توأم با حزن بود و هر گاه قرآن مى‌خواند گويى با فردى به طور حضورى و مشافهه سخن مى‌گويد.» «١» * ربيع بن عبدالرحمان اسدى‌ از ياران امام صادق عليه السلام:
سوگند به خدا، موسى بن جعفر عليه السلام از هوشياران بود و مى‌دانست چه كسى پس از درگذشتن بر امامت او متوقف خواهد شد، با اين حال، خشمش را نسبت به آنها فرو مى‌برد و آنچه از ايشان مى‌دانست، آشكار نمى‌كرد، از اين رو، «كاظم» ناميده شد.» «٢» ب- مورخان و محدثان شيعه‌ اظهار نظر مورّخان و محدثان شيعه نسبت به پيشواى هفتم عليه السلام و تجليل از آن حضرت بسيار فراوان است. از جمله:
* شيخ مفيد:
«ابوالحسن، موسى عليه السلام عابدترين، فقيه‌ترين، سخاوتمندترين و گرامى‌ترين مردم زمان خود بود.» «٣» * اين شهر آشوب‌ «موسى بن جعفر عليه السلام فقيه‌ترين مردم زمان خود و داناترين آنان به كتاب خدا و خوش صوت‌ترين ايشان در تلاوت قرآن بود؛ قرآن رابا لحنى محزون تلاوت مى‌كرد و به هنگام تلاوت مى‌گريست؛ شنوندگان نيز از تلاوت آن حضرت مى‌گريستند.
و نيز برترين مردم شأن و مرتبت، والاتين ايشان در جايگاه دينى و سخاوتمندترين، فصيح‌ترين و شجاعترين آنان بود. به شرف ولايت، مخصوص‌