موسى بن جعفر مى‌گويد: پيك من روز جمعه نزد تو مى‌آيد و آنچه را ديده است باز مى‌گويد و به زودى؛ آنگاه كه درپيشگاه خدا رو در رويت قرار مى‌گيرم خواهى دانست ظالم وتجاوزگر كيست.» اين واكنش تند امام (ع) در برابر هارون، راه هرگونه مذاكره وسازشى را از سوى آن حضرت منتفى وخليفه را در قتل آن بزرگوار مصمم تر ساخت.
شهادت امام كاظم (ع)
امام كاظم (ع) درآخرين مرحله از انتقال خود از زندانى به زندانى ديگر، طبق دستور هارون به زندان «سندى بن شاهك» منتقل شد. سندى امام (ع) را در خانه‌اى در بغداد زندانى كرد وغلام خود «بشّار» را كه از سرسخت‌ترين دشمنان اهل بيت (ع) بود بر آن بزرگوار گمارد و از اعمال هرگونه فشار و آزارى نسبت به او دريغ نورزيد. و سرانجام با چند عدد خرماى زهرآلود، فرزند پيامبر (ص) را مسموم ساخت و آن حضرت پس از چند سال گرفتارى در زندانهاى مختلف «١» و تحمل رنج و آزار فراوان، در ٢٥ رجب، سال ١٨٣ هجرى قمرى در زندان سندى بن شاهك به شهادت رسيد و پيكر مطهرش در مقابر قريش، در نزديكى بغداد به خاك سپرده شد. «٢» تلاش براى محو آثار جرم‌ جنايتكاران عباسى با به شهادت رساندن موسى بن جعفر (ع) بيش از هر كس ديگرى مى دانستند كه چه جنايت بزرگى مرتكب شده‌اند و نيز مى‌دانستند كه چنين جرم بزرگى هرگز مخفى نخواهد ماند و بطور قهرى پيامدهاى سوئى براى دستگاه آنان به دنبال‌