تاريخ زندگانى امام كاظم(ع)
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص

تاريخ زندگانى امام كاظم(ع) - رفیعی، علی - الصفحة ١٧٧

و مشكلات مالى پيروان خود را تا حد زيادى حل مى‌كردند.
گرچه نمونه‌هايى كه پيش از اين ذكر كرديم براى اثبات اين محور از فعاليت امام كاظم (ع) كافى است، ليكن براى تيمن در اين درس نيز دو نمونه ديگر را ذكر مى‌كنيم.
- دزدان اموال بكّار قمى يكى از ياران موسى‌بن جعفر (ع) را در جريان سفر وى به حج ربودند. وى به مدينه آمد و تصميم گرفت از طريق كارگرى پولى به دست آورد و خود را به منزلش (كوفه) برساند. وى بنا به تقاضاى مردى به منزلى رفت و در آنجا مشغول به كار شد.
در يكى از روزها كه وى مشغول كار بود، موسى‌بن جعفر (ع) در محل كار حاضر شد و او را نزد خود فراخواند و از حال و وضعش پرسيد. او قصّه خود را تعريف كرد.
روز بعد، امام (ع) دوباره در محلّ كار او حاضر شد و كيسه پولى را به وى داد و فرمود:
اين را بگير كه تو را به كوفه مى‌رساند؛ سپس از وى خواست به كوفه برود. نامه‌اى نيز به وى داد تا در كوفه به على‌بن ابى حمزه بدهد.
بكّار به كوفه‌رفت ولى متوجه‌شد دزدان چند روز پيش از رسيدن وى به كوفه به مغازه‌اش دستبرد زده و هرچه در آن بوده به يغما برده‌اند. وى نامه را به على‌بن‌ابى‌حمزه داد. وقتى نامه را گشودند ديدند موسى‌بن جعفر (ع) على‌بن‌حمزه را مأمور كرده چهل دينار به بكار بپردازد.
بكار مى‌گويد: من حساب كردم، ديدم ارزش اموالى كه دزدان از مغازه من برده بودند، همان چهل دينار بود. در نامه امام (ع) خطاب به على‌بن ابوحمزه آمده بود: «به بكّار، قيمت آنچه را از او به سرقت برده‌اند، چهل دينار بده! «١»» - كمكهاى پيشواى هفتم (ع) به شيعيان محدود به كمكهاى نقدى او نمى‌شد. بلكه گاهى صورتهاى ديگرى داشت. نوشته‌اند: آن حضرت مزرعه‌اى در نزديك مدينه خريد؛ سپس آن را به فرزندان مصادف (خدمتكار خود) بخشيد. «٢» ٤- حلّ مشكلات و رفع گرفتاريهاى شيعيان‌ تلاشها و كوششهاى موسى‌بن جعفر (ع) در كمك به شيعيان و رفع گرفتاريهاى آنان به كمكهاى مالى آن حضرت محدود نمى‌شد؛ بلكه هر مشكلى براى آنان پيش مى‌آمد به‌