در تعارض با مكتب اهل‌بيت بودند و سعى در منزوى كردن آن داشتند.
عامل مهمى كه باندهاى فكرى را در انجام فعّاليتهاى ضددينى خود و گسترش آن تشويق مى‌كرد، حمايتهاى مالى و سياسى دستگاه خلافت عباسى از سردمداران آنان بود. حكمرانان عباسى براى منزوى كردن امامان (ع) و بستن درب خانه آنان بر روى مردم، ناچار بودند براى پاسخگويى به نيازها و مشكلات دينى و اعتقادى مردم، درب خانه‌هاى تزوير و رياى فقيهان و عالم‌نمايان دربارى را باز كنند و براى آنان تشكيلات عريض و طويل و تشريفات ويژه‌اى ترتيب دهند تا بهتر بتوانند از وجود آنان براى اهداف سياسى خود بهره بگيرند.
يكى از محدثان به نام اسماعيل فزارى مى‌گويد:
«به منزل مالك بن انس وارد شدم و درخواست حديث كردم. او دوازده حديث براى من نقل نمود، سپس سكوت اختيار كرد. و چون دوباره درخواست حديث كردم (خشمگين شد و) به دربانان سياه‌پوستى كه بر بالاى سر او ايستاده بودند، دستور داد مرا از نزد او بيرون كنند. «١»» نقل احاديث از سوى اين عالمان وابسته و قضاوت و فتوا درباره يك موضوع فقهى بطور لزوم در چارچوب سياستهاى كلّى دستگاه حاكم صورت مى‌گرفت. دكتر حامد حفنى داوود- استاد ادبيات عرب دانشكده زبانهاى قاهره- در اين رابطه كه چرا بخارى در كتابش روايات اهل‌بيت پيامبر (ص) را نقل نكرده است مى‌گويد:
«مى‌توان گفت علّت اساسى آن، ترس و هراسى است كه وى از حكمرانان عباسى- كه با خاندان پيامبر دشمن سرسخت بودند- داشت. او مى‌دانست كه اگر در كتابش از اهل‌بيت رسول خدا (ص) روايتى نقل كند، كتابش مورد بى‌مهرى و اعراض دستگاه خلافت قرار مى‌گيرد و يا خود او سر به نيست خواهد شد. «٢»» امام كاظم (ع) و پيگيرى نهضت فرهنگى‌ امام كاظم (ع) با توجه به شرايط سياسى آغاز امامت خود مصلحت نديد دست به اقدام سياسى حادّ بزند و آشكارا با حكومت منصور به ستيز برخيزد. مهمترين و