هارون در ميان خلفا بيش از ديگران اصرار داشت كه روى اعمال و جنايات خود سرپوش دينى بگذارد و آنها را با يك سلسله توجيهات، مطابق موازين شرع قلمداد كند.
پزشك مخصوص وى فردى مسيحى بود كه هارون به وى سخت علاقمند بود و برايش مرتب- حتى در مراسم حج- دعا مى‌كرد و وقتى با اعتراض مردم مواجه شد، عمل خود را چنين توجيه كرد كه تندرستى من در دست اوست و صلاح مسلمانان در گرو سلامتى من؛ پس صلا تاريخ زندگانى امام كاظم(ع) ١١١ الف - قيام حسين بن على ص : ١١١ ح مسلمانان در گرو وجود و سلامتى اوست. «١» هارون براى كسب محبوبيت دينى علاوه بر انجام اعمالى فريبنده همچون پياده رفتن به حج «٢» و نيز جذب عالمان و فقيهان وابسته مانند قاضى ابويوسف «٣» به دربار، شاعران جيره‌خوار را- كه در آن روز مؤثرترين عامل تبليغى به شمار مى‌رفتند- استخدام مى‌كرد و با بذل و بخشش اموال زيادى، آنان را به ستايش و تمجيد خود وا مى‌داشت. مزدوران تبليغاتى نيز حق بندگى را ادا كرده و او را با اوصاف مبالغه آميزى مى‌ستودند و حتّى شاعرى او را بعد از پيامبر اسلام (ص) پيامبر ديگرى خواند. «٤» مزدور ديگرى شعرى سرود و او را بدين مضمون ستود:
«هر كس كينه هارون را به دل داشته باشد نمازهاى پنجگانه به حال وى سودى نخواهد داشت. مكارم و خوبيها، راه و روش توست و خداوند به مقدار ظرفيّتت آنها را به تو ارزانى داشته است.
خداوند مقام كسى را رفعت مى‌بخشد كه تو او را بلند مرتبه بدانى و آن كه تو او را پست بدانى، مقامش نزد خدا پست است.» «٥» رفتار با علويان‌ هارون، كينه و دشمنى نسبت به خاندان پيامبر (ص) را از جدّش منصور به ارث برده بود، چه آنكه مورخان بدين حقيقت تصريح كرده‌اند كه وى در همه چيز- جز بذل مال-