گفتنى است كه تأثير صليبيان از جهت ارتباط بخش بزرگى از رويدادهاى تاريخى حايز اهميت است، لكن از ديدگاه انتقال انديشه‌ها و تئوريهاى علمى به طور اخص، در مقايسه با سهم ديگران- كه بايد به بررسى آن بپردازيم- در رديف عقب‌تر قرار دارد. «١» ٢. نقش سيسيل‌ نقش سيسيل و تا حدودى جنوب ايتاليا در انتقال علوم اسلامى با وجود محدوديتهاى مكانى بسيار عميق بوده است. مسلمانان آفريقا در سال ٢١٣/ ٨٢٧ در سيسيل پياده شدند. در ٢١٦/ ٨٣١ بر پالرمو «٢» تسلط يافتند و در ٢٢٨/ ٨٤٢ مسينا «٣» را به تصرف درآوردند. سرانجام در سال ٢٦٥/ ٨٧٨ با تصرف سرقسطه بر تمام جزيره چيره گشتند و تا سال ٤٥٢/ ١٠٦٠ در آنجا اقامت داشتند.
گرچه پس از تصرف جزيره به دست روجرو سلطه مسلمانان به پايان رسيد، ولى با وجود نوعى حس مسالمت‌جويى در روزگار سلاطين نورمان «٤» و نيز پادشاهان دانش‌دوست اين خاندان، بسيارى از مردم همچنان مسلمان باقى ماندند. از جمله اين پادشاهان روجروى دوم بود كه نام وى در كنار ادريسى در اثر مشهور او ديده مى‌شود. «٥» فدريگوى دوم معروف به هوهنستافن- كه مادرش دختر روجروى دوم بود- خود يك نويسنده و شاعر بود. وى علاقه‌مند بود كه نه تنها