آشنايى با تاريخ تمدن اسلامى
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

آشنايى با تاريخ تمدن اسلامى - بینش، عبدالحسین - الصفحة ٢٣٢

تحولات علمى غرب و دومى پاسداشت زبان فارسى در برابر تهاجم واژگان بيگانه به فرهنگ و تمدن ايرانى- اسلامى را برعهده دارد. تشكيل اين فرهنگستانها نشان از اعتماد به نفسى است كه دانشمندان جهان اسلام درباره تواناييهاى زبانى خود دارند. دانشمندانى كه در تلاشند هر چه بيشتر به فربهى و غناى علمى زبانهاى خود بيفزايند. «١» ٢. چالشهاى فراروى نوسازى‌ جوامع اسلامى در راه نوسازى خود با چالشهاى گوناگونى رو به رو هستند و براى رسيدن به درجه‌اى مطلوب از دانش و فناورى و ارتقاى سطح علمى و فرهنگى خود بايد از موانع دشوار چندى بگذرند. عمده اين موانع به شرح ذيل است:
١- ٢. منيّتهاى فردى‌ مردم خاور ميانه و شمال آفريقا- از هر مذهب و ملتى- به شدت گرفتار منيتهاى فردى‌اند؛ و ايجاد هماهنگى و انسجام فكرى و روشى و در نتيجه سازمان‌دهى ميان آنان دشوار است. در كشورهاى خاور ميانه مردم خود را در محيطى نا امن احساس مى‌كنند كه بايد بكوشند گليم خود را از آب بكشند- و البته بايد مراقب باشند كه پا را از گليم خود هم فراتر ننهند. در خاور ميانه چنان فرديتى حاكم است كه افراد را غرق در آرا، منافع، علاقه‌ها و سلايق خود مى‌سازد و بيرون از چارچوب فردى، براى ديگران جايى باز نشده است. دولتهاى حاكم بر جوامع اسلامى به طور عموم اقتدارگرا هستند و هرگونه تفكر و تبليغى كه پايه حكومت‌كنندگان را سست كند، به مثابه تهديد امنيت ملى تلقى مى‌شود. بر فضاى عمومى جوامع اسلامى چنان جو امنيتى حاكم است كه مردم به سفر به كشورهاى خارجى بيشتر رغبت نشان مى‌دهند تا به داخله كشورهاى اسلامى. در ارتباطهاى طرفينى ميان افراد، براى آزاديها و انديشه‌هاى فردى ارزشى قائل نيستند. در كشورهاى اسلامى ارادت اصل است و نه مهارت، بايد تابع اقتدار بود نه توانايى. «٢»