ولى به دليل مركزيت آسياى صغير و بالكان در روزگار آنان، شاهكارهاى تمدنى‌شان در اين نواحى متمركز است.
فصل پايانى بخش سوم در بردارنده معرفى فصل پايانى خلافت اسلامى يعنى امپراتورى عثمانى است و در چارچوب عناوين ذيل صورت‌بندى شده است:
موقعيت جغرافيايى‌ الف. آسياى صغير ب. شبه جزيره بالكان‌ امپراتورى عثمانى‌ تمدن اسلامى در دوره عثمانى‌ تركيه‌ نتيجه‌گيرى‌ ١. موقعيت جغرافيايى‌ ١- ١. آسياى صغير آسياى صغير شبه جزيره‌اى است در منتهاى غربى قاره آسيا كه اكنون بخش آسيايى تركيه را تشكيل مى‌دهد. يونانيان آن را آناتوليا (طلوع خورشيد) مى‌ناميدند و نام تركى آنادولو از آن گرفته شده است؛ و در منابع عربى به آن اناضول گفته مى‌شود. كنار شمالى آن مجاور درياى سياه و تنگه‌هاى داردانل، درياى مرمره و بوسفور، كنار غربى آن مجاور درياى اژه و كنار جنوبى آن مجاور مديترانه است.
٢- ١. شبه جزيره بالكان‌ بالكان شبه جزيره‌اى است واقع در جنوب شرق اروپا كه از رودهاى دانوب و ساوا به سوى جنوب ممتد است. از غرب به درياهاى آدرياتيك و يونيائى، از جنوب به بوسفور، درياى مرمره، داردانل و درياى اژه و از شرق به درياى سياه محدود مى‌باشد.
٣- ١. پيشينه تمدنى‌ آسياى صغير نخستين زادگاه تمدن يونانى است و سرزمينهاى تاريخى فروگيا، لوكيا، كاريا،