آشنايى با تاريخ تمدن اسلامى
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

آشنايى با تاريخ تمدن اسلامى - بینش، عبدالحسین - الصفحة ١٧٧

٢- ١- ٤. الحمرا:
الحمراء! الحمراء! اى قصرى كه پريان، تو را چون خواب و خيال زر اندود و پر نغمه و دستان كرده‌اند. اى حصارى كه در كنگره‌هاى دندانه‌دار فرو ريخته تو، شب، هنگامى كه ماه از ميان طاقهاى مقرنسى مى‌تابد، و بر ديوارها پرتوى چون برگ شبدر مى‌افكند، آهنگهاى سحرآميز شنيده مى‌شود.
(ويكتور هوگو، در قطعات معروف به اورينتال)
الحمرا يا قلعة الحمراء كه در قرن چهارده ميلادى ساخته شد، سرآمد ابنيه عرب در اندلس به شمار مى‌آيد؛ و نهايت درجه كمال و مهارت صنعت معمارى اسلامى در بناى عظيم آن به كار رفته است. اين بنا در دامنه قله‌هاى پر برف سيرا نوادا adaveN- areeiS، بر بالاى تپه‌اى واقع در منتهى اليه شهر غرناطه بنا گرديده است.
قصر الحمرا به همه نقاط شهر غرناطه و جلگه پهناور و مصفا و حاصلخيز معروف به وگا agev مشرف و مسلط است. وقتى از پايين تپه‌اى كه اين عمارت بر فراز آن ساخته شده نگاه مى‌كنيم، از ظاهر الحمراء جز چند برج مربع قرمز رنگ كه سر به آسمان كشيده و پايه آنها در انبوه درختان سبز عظيم الجثه سر به هم آورده پنهان است چيزى ديده نمى‌شود. به عبارت ديگر مى‌توان گفت كه ظاهر اين عمارت چندان جلوه و نمودى ندارد، ولى چون براى نزديك شدن به قصر داخل يكى از خيابانهاى طولانى باغستانهاى اطراف كه درختان كهن‌سال دو طرف خيابان مانند سقفى از اطراف سر به هم آورده و نواى دلپذير مرغان خوش‌الحان بلند و زمزمه فرح‌بخش آبهاى جارى از هر گوشه و كنار به گوش مى‌رسد عالم وجد و نشاط و حيرت و لذت شروع شده قدم به قدم براى بيننده تعجبى تازه دست مى‌دهد، تا آنكه به جلو خان اين قصر رفيع مى‌رسد. «١»