معارفقرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٣
انْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ» «١» يهود و نصارا گفتند مافرزندان و دوستان خدائيم [به آنها] بگو: پس چرا خداوند شمارا به واسطه گناهانتان عذاب مىكند، بلكه شما بشرى از مخلوقات او هستيد (و امتيازى بر ديگران نداريد). خداوند هر كس را بخواهد مىبخشايد و هر كس را بخواهد عذاب مىكند.
٦- بهانه جوئى:
يهود به قوم بهانه گير مشهورند. آنان به جاى پذيرش حق، به بهانه گيريهاى بى مورد مىپردازند؛ كه به چند مورد آن در قرآن اشاره شده است؛ مانند بهانه جوئيهاى آنان در جريان كشتن گاو، «٢» درخواست ديدن خدا يا درخواست خداى ديدنى براى عبادت، «٣» بهانه هاى مختلف براى شانه خالى كردن از جهاد، «٤» در خواست انواع و اقسام غذاها «٥» و وضعيت كنونى آنان پس از غصب سرزمين فلسطين و داعيه صلحپرورى آنان كمتر از گذشته نيست و بهانه گيريهاى بيهوده آنان در هر مذاكرهاى مشهود است.
٧- حسد ورزى:
از ديگر ويژگيهاى قوم يهود حسد ورزى آنان است. قوم يهود كه خبر ظهور پيامبر جديدى را در سرزمين حجاز در كتب خود خوانده بودند به همين جهت به مدينه كوچ كردند و در آنجا ساكن شدند، ولى پس از آنكه ديدند آن پيامبر از بين آنان مبعوث نشد و از قوم عرب برانگيخته شد، حسد ورزيده و زير بار رسالت آن حضرت نرفتند. پس از آن نيز با همين انگيزه حسادت سعى داشتند تا مؤمنان را از دينشان برگردانند.
«وَدَّ كَثيرٌ مِنْ اهْلِ الْكِتابِ لَوْ يَرُدُّوكُمْ مِنْ بَعْدِ ايمانِكُمْ كُفَّاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ انْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ...» «٦» بسيارى از اهل كتاب، از روى حسد- كه در وجود آنها ريشه دوانده بود- آرزو مىكردند شمارا بعداز اسلام و ايمان، به حال كفر برگردانند، با اين كه حق براى آنها كاملًا روشن شدهاست