معارفقرآن(ج1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٤

پندارهاى يهود جنايات و بلند پروازيهاى واهى يهود، ريشه در پندارهاى باطلى دارد كه در افكار آنان رسوخ كرده و جزو اعتقادات آنان قرار گرفته است، از جمله:
١- نسبت و دوستى با خدا:
آنان خود را فرزندان و نزديكان به خدا مى‌پندارند. اين اعتقاد باطل- كه از نظر قرآن مردود است- سبب انجام بسيارى از اعمال خلاف و زشتيها شده كه پيشتر به آن اشاره شد.
٢- بى نيازى خود و نيازمندى خدا:
بعضى از يهوديان با شنيدن آيه:
«مَنْ ذَالَّذى يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً» «١» گفتند: پس معلوم مى‌شود كه ما غنى هستيم و خدا فقير. خداوند اين پندار باطل آنان را محكوم كرد و فرمود:
«لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذينَ قالُوا انَّ اللَّهَ فَقيرٌ وَ نَحْنُ اغْنياءُ» «٢» خداوند سخن كسانى را كه گفتند: خدا فقير است و ما ثروتمند، شنيد.
٣- در انحصار داشتن بهشت:
يهوديان و مسيحيان گمان مى‌كردند كه بهشت مخصوص آنان است و ديگران حق ورود به آنجا را ندارند.
«وَ قالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ الَّا مَنْ كانَ هُوداً اوْ نَصارى تِلْكَ امانيُّهُمْ قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ انْ كُنْتُمْ صادِقينَ» «٣» و گفتند: هرگز كسى جز يهودى و نصرانى به بهشت نمى‌رود. آن (تنها) آرزوهاى آنهاست، به آنها بگو اگر راست مى‌گوييد دليل خود را بياوريد.
از سوى ديگر، معتقدند كه به جهنم نيز نمى‌روند و اگر هم بروند براى مدتى محدود خواهد بود:
«وَ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ الَّا ايَّاماً مَعْدُودَةً قُلْ اتَّخَدْتُمْ عِنْدَاللَّهِ عَهْداً فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ‌